Η Ηλεία δεν έχει μέλλον...χωρίς ενιαία Πελοπόννησο

Ορατό από όλους είναι πλέον το γεγονός ότι ο νομός Ηλείας δεν μπορεί να έχει μέλλον αν συνεχίσει να είναι ενταγμένος στην περιφέρεια – έκτρωμα της Δυτικής Ελλάδος. Όλα αυτά τα χρόνια που ισχύει ο θεσμός των περιφερειών απεδείχθη ότι στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δεν υπάρχει η απαιτούμενη συνοχή και αναπτυξιακή προοπτική ούτε άλλαξε κάτι από την ημέρα που έγινε αυτοδιοικητική. Συνέχισε η Πάτρα να έχει τον ηγεμονικό της ρόλο και οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες αυξήθηκαν αντί να μειωθούν. Σε αυτό συνέβαλαν και διάφορες κυβερνητικές αποφάσεις με τις οποίες μια σειρά από πράξεις που τελεσιδικούσαν στην Ηλεία τώρα απαιτούν τη μετάβαση των ενδιαφερομένων στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Την ίδια ώρα δέχεται πλήγμα και η Περιφέρεια Πελοποννήσου η οποία κουτσουρεμένη όπως είναι δεν μπορεί να έχει τα αναπτυξιακά άλματα που θα μπορούσε αν λειτουργούσε ενιαία. «Ανοίγει» το θέμα...Το θέμα του Μοριά ως ενιαίας Περιφέρειας έχει ανοίξει ουσιαστικά από πέρυσι. Οι φωνές αυξάνονται και το υπουργείο Εσωτερικών έχει γίνει δέκτης προτάσεων για αλλαγές στα όρια των Περιφερειών. Βέβαια η χρονική συγκυρία δεν ευνοεί το πλήρες άνοιγμα του θέματος καθώς στο υπουργείο ασχολούνται τώρα με την υλοποίηση των προαπαιτούμενων της τρόικας (διαθεσιμότητες, απολύσεις, κ.λ.π.) και προφανώς δεν τους περισσεύει ο χρόνος. Ωστόσο οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές αλλαγές σε συνδυασμό και με τις αλλαγές στην εκλογική διαδικασία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν συζητήσεις και ενδεχομένως αντιδράσεις από την Πάτρα που φοβάται ότι μπορεί να χάσει κάτι από τον μητροπολιτικό ρόλο που έχει σήμερα. Όπως είναι γνωστό τις τελευταίες μέρες η συζήτηση για την ενοποίηση και των 7 νομών της Πελοποννήσου σε μία ενιαία Περιφέρεια επανήλθε. Αυτοδιοικητικό… τραπέζι στο σπίτι του τέως γ.γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Τάσου Αποστολόπουλου στο Βλάση Μεσσηνίας, παρουσία “εκπροσώπων” από διάφορους νομούς, ήρθε να προστεθεί στις σχετικές κινήσεις και τις απόψεις που κατά καιρούς έχουν εκφραστεί για μία ενιαία Περιφέρεια Πελοποννήσου. Ο κ. Αποστολόπουλος δεν δίστασε να σημειώσει ότι η αλλαγή αυτή είναι εφικτό να εφαρμοστεί ακόμα και στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Σε θεωρητικό επίπεδο πάντα, η ενοποίηση της Πελοποννήσου θα δώσει τη δυνατότητα για κοινές διεκδικήσεις με δυνατότερη φωνή για κοινά αιτήματα, όπως η Ολυμπία Οδός και η ανάπτυξη του σιδηροδρόμου, ενώ φυσικά με τις κατάλληλες ενέργειες θα δώσει ένα τέλος στο αίσχος της «ανεξάρτητης» τουριστικής προβολής από πλευράς Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας – μια κατάσταση που, μεταξύ άλλων, θέλει την Αρχαία Ολυμπία να μην ανήκει στην Πελοπόννησο. Με αρχαιολογικούς χώρους παγκοσμίου βεληνεκούς, με δυνατά ακαδημαϊκά ιδρύματα και φυσικά με τις απίστευτες φυσικές ομορφιές της, μπορεί τελικά η ενιαία Πελοπόννησος να πετύχει πολλά. Απόστολος Κατσιφάρας - Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας «Την ώρα που η χώρα είναι βυθισμένη στην ύφεση, κάποιοι άκαιρα θέτουν αυτό το ζήτημα για να βρουν ρόλο και να μην ξεχαστούν από την κοινωνία. Τη στιγμή που το κυρίαρχο είναι το πώς θα κρατηθεί όρθια η κοινωνία. Αν υπάρχει θεσμική πρωτοβουλία θα τοποθετηθούμε. Η Αχαΐα που είναι ο μεγαλύτερος νομός της Πελοποννήσου και η Πάτρα το μητροπολιτικό κέντρο, θα έχουν λόγο, βαρύνουσας σημασίας».
Χαράλαμπος Καφύρας - Αντιπεριφειάρχης Ηλείας
«Ο κατακερματισμός της ενότητας που ονομάζεται Πελοπόννησος σε 3 διαφορετικές Περιφέρειες, προέκυψε από τη διοικητική διαίρεση της χώρας σε 13 Περιφέρειες με το νόμο 1622 του 1986. Η συνένωση της Πελοποννήσου σε μια ενιαία ισχυρή Περιφέρεια είναι αναγκαία, γιατί πρόκειται για μια αδιάσπαστη χωρική ενότητα, που ενσωματώνει πολλές προϋποθέσεις για την επίτευξη ολοκληρωμένης ανάπτυξης. Η Πελοπόννησος είναι ένα πλήρες οικονομικό σύνολο, ιδανικό για ένα σύγχρονο καταμερισμό εργασίας και διαβίωσης στο πλαίσιο της εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής. Ο μεγάλος αξιακός πολιτιστικός πλούτος της Πελοποννήσου δημιουργεί άριστες προϋποθέσεις λειτουργίας ενός μεγάλου αρχαιολογικού πάρκου με φάρο και οδηγό την Αρχαία Ολυμπία, η σύνδεση των οποίων είναι κι εφικτή και απαραίτητη. Η Πελοπόννησος πληροί όλες τις προϋποθέσεις μιας δυναμικά βιώσιμης οικονομικής και αναπτυξιακής Περιφέρειας, που μπορεί να συνδυάσει οικονομική μεγέθυνση και κοινωνική συνοχή. Επιπλέον, όμως, υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά που ταιριάζουν σε μια Περιφέρεια, όπως είναι η ιστορική παράδοση και συνέχεια, ο πολιτισμός, η αίσθηση της κοινής ταυτότητας που παραμένει ισχυρή στους κατοίκους της. Όλα αυτά συνηγορούν και μεταφράζονται και σε διοικητικούς θεσμούς, ώστε να λειτουργήσει η Πελοπόννησος σαν ενιαίο κοινωνικό και πολιτικό σύνολο».