Η Κομισιόν ΑΠΟΦΑΣΊΖΕΙ για την επέκταση ή μη του ελαιολάδου «ΠΟΠ Καλαμάτα»

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΑΪΣΙΑΔΗ από το agrotypos.gr
ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ βρίσκεται ήδη ο φάκελος με τα νέα συμπληρωματικά στοιχεία για την επέκταση του ελαιολάδου ΠΟΠ Καλαμάτας σε όλο το νομό Μεσσηνίας, σύμφωνα με πληροφορίες του «ΑγροΤύπου». Οι Βρυξέλλες θεώρησαν ότι ο αρχικός φάκελος – που κατατέθηκε από την Ένωση Μεσσηνίας και περιλάμβανε 96 δείγματα εργαστηριακών δοκιμών – δεν αρκούσε για να βγουν τα τελικά συμπεράσματα. Τα νέα στοιχεία θα ενισχύσουν τις μέχρι σήμερα εργαστηριακές αναλύσεις που είχαν συμπεριληφθεί στον αρχικό φάκελο. Τώρα θα αποφασίσει η Κομισιόν είτε να κάνει αποδεκτή την επέκταση και το θέμα κλείνει οριστικά είτε όχι και το θέμα πάει στις καλένδες. Ένας μεγάλος αριθμός αναλύσεων (περίπου 231 δείγματα) προέρχεται από τον Α.Σ. Ελαιώνας Πιστοποιημένα Αγροτικά Προϊόντα Γαργαλιάνων, την Ομάδα Παραγωγών Νηλέας και το ΤΕΙ Καλαμάτας. Όπως δήλωσε στον «ΑγροΤύπο» ο πρόεδρος της Ομάδας Παραγωγών Νηλέας Γιώργος Κόκκινος, «συμμετείχαμε στη συλλογή αυτών των δειγμάτων και εκτιμώ ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στο θέμα τεκμηρίωσης. Απομένει να δούμε το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας επέκτασης που έχει πίσω της μια δωδεκαετία».
«ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ» ΣΤΗΝ ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Στη συνέχεια ο κ. Κόκκινος, με αφορμή το Άτυπο Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ, που είχε σαν θέμα την ποικιλομορφία στην Ευρωπαϊκή Γεωργία, αναφέρθηκε στην προσπάθεια της «διαφοροποίησης» που θα πρέπει να αποκτήσει η ελληνική παραγωγή ελαιολάδου. Όπως δήλωσε «το ελαιόλαδο είναι σήμερα βασικό αγαθό και αποκτά όλο και μεγαλύτερο μερίδιο στη διεθνή αγορά των ελαίων. Όμως αυτό συμβαίνει με μια παράλληλη «ομογενοποίηση» αλλά και μια συμπίεση των τιμών παραγωγού. Έτσι επιβιώνει η Ισπανία σαν μεγαλοπαραγωγός χώρα που έχει κάνει τις απαραίτητες ποικιλιακές μεταβολές και έχει καταφέρει να μειώσει σε μεγάλο βαθμό το κόστος παραγωγής ανά στρέμμα. Εμείς δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτή την πολιτική. Θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μια διαφορετική προσέγγιση της αγοράς, τονίζοντας την καταγωγή του προϊόντος, τα ποιοτικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, να το συνδέσουμε με τη μεσογειακή διατροφή και να αναδείξουμε ότι η καλλιέργεια γίνεται με ένα ήπιο τρόπο που δεν επιβαρύνεται το περιβάλλον. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες δεν είναι δυνατόν να αναγραφούν στην ετικέτα αλλά θα μπορεί να υπάρξει ένα ειδικό σήμα αναγνωρισιμότητας. Έτσι θα γνωρίζει ο καταναλωτής ότι αγοράζει ένα επώνυμο προϊόν από συγκεκριμένο τόπο και από παραγωγούς που καλλιεργούν με σεβασμό προς το περιβάλλον».