Τα έργα για τα αρδευτικά δίκτυα στο Φιλιατρινό Φράγμα έχουν καταντήσει το πιο πικρό σύγχρονο «ανέκδοτο» της Μεσσηνίας, συμπυκνώνοντας όλες τις παθογένειες της ελληνικής γραφειοκρατίας: ένα έργο που είναι έτοιμο, αλλά ταυτόχρονα τελείως άχρηστο.
Το Χρονικό του «Παράδοξου»
Έτοιμο Φράγμα, Μηδέν Νερό: Το φράγμα έχει ολοκληρωθεί και συγκεντρώνει εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, αλλά οι γύρω καλλιέργειες διψάνε γιατί δεν κατασκευάστηκαν ποτέ οι σωληνώσεις για να μεταφέρουν το νερό στα χωράφια.
Δεκαετίες Υποσχέσεων: Οι μελέτες και οι εξαγγελίες ξεκίνησαν πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες, με αλλεπάλληλες απεντάξεις, επαναδημοπρατήσεις και παρατάσεις.
Γραφειοκρατικός Λαβύρινθος: Το έργο έχει περάσει από σαράντα κύματα — ενστάσεις εργολάβων, καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις, εμπλοκές με περιβαλλοντικούς όρους και ατελείωτη αλληλογραφία μεταξύ υπουργείων.
Η Πραγματικότητα των Αγροτών
Οι παραγωγοί Τριφυλίας βλέπουν μια τεράστια τεχνητή λίμνη δίπλα τους, αλλά αναγκάζονται να πληρώνουν υπέρογκα ποσά για ρεύμα και γεωτρήσεις ώστε να ποτίσουν τις θερμοκηπιακές και ελαιοκομικές τους καλλιέργειες.
Πρόκειται για την απόλυτη απεικόνιση του «παράλογου»: η υποδομή των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ παραμένει ένα διακοσμητικό στοιχείο στο τοπίο, ενώ το κόστος παραγωγής για τους ντόπιους παραμένει στα ύψη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου