Κλιμάκιο του ΚΚΕ με τη διοικήτρια του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας για ενίσχυση της μονάδας με προσωπικό, χρηματοδότηση και έγκριση νέου οργανισμού

 Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των περιφερειακών νοσοκομείων, όπως αυτό της Κυπαρισσίας, είναι ένα χρόνιο και σοβαρό πρόβλημα που επηρεάζει άμεσα την τοπική κοινωνία. Η παρέμβαση του ΚΚΕ αναδεικνύει τις πάγιες διεκδικήσεις για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας στην περιφέρεια.

Ακολουθεί μια σύνοψη των κυρίων σημείων της παρέμβασης και των αιτημάτων που κατατέθηκαν στη διοίκηση του νοσοκομείου στην συνάντηση κλιμακίου του ΚΚΕ με την Διοικήτρια του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας:

Τα Βασικά Αιτήματα της Παρέμβασης

• Άμεσες Προσλήψεις Προσωπικού: Ζητείται η κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, ώστε να διασφαλιστεί η ασφαλής και εύρυθμη λειτουργία του νοσοκομείου.

• Γενναία Κρατική Χρηματοδότηση: Διεκδικείται η αύξηση του προϋπολογισμού για το νοσοκομείο, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες σε υλικοτεχνική υποδομή, αναλώσιμα και σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό.

• Έγκριση Νέου Οργανισμού: Επισημαίνεται η ανάγκη για έναν νέο, σύγχρονο οργανισμό του νοσοκομείου που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της ευρύτερης περιοχής της Τριφυλίας και δεν θα οδηγεί σε συρρίκνωση κλινικών ή υπηρεσιών.

Η ουσία του προβλήματος: Τα περιφερειακά νοσοκομεία συχνά στηρίζονται στην υπερπροσπάθεια του υπάρχοντος προσωπικού και σε προσωρινές μετακινήσεις γιατρών, γεγονός που δημιουργεί εργασιακή εξάντληση και ανασφάλεια στους ασθενείς.

Η ανάδειξη αυτών των ζητημάτων είναι κρίσιμη για να παραμείνει το Νοσοκομείο Κυπαρισσίας πλήρως λειτουργικό και προσβάσιμο για όλους τους πολίτες της περιοχής που εκτιμούν ότι η υγεία δεν έχει χρώματα ούτε ιδεολογίες.

ΓΙΑΤΙ ΜΠΗΚΕ στην πολιτική η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με αρχηγό τη Μαρία Καρυστιανού

 

Η Μαρία Καρυστιανού ανακοινώνοντας το κόμμα της τόνισε ότι θέλει να μετατρέψει την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» σε… ελπίδα για την Ελλάδα. Χωρίς περιστροφές, στην πρώτη της δημόσια εμφάνιση ως πολιτική αρχηγός, η γυναίκα που έγινε γνωστή με τον αγώνα για δικαιοσύνη στα Τέμπη, έθεσε με σαφήνεια τον στόχο της. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να κυβερνήσει την Ελλάδα. Το ερώτημα, όμως, είναι αν αυτόν τον μεγαλεπήβολο στόχο μπορεί να τον πετύχει.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα δόθηκε την Πέμπτη στη δημοσιότητα όλη η διακήρυξη του νέου κόμματος που περιλαμβάνει 19 σημεία αλλά και ένα παράρτημα που έχει τον τίτλο πρόσκληση. «Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν, θά ‘ρθουν, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί. Οραματιζόμαστε μια Ελλάδα, που σέβεται τον άνθρωπο και δίνει ξανά νόημα στη λέξη ΕΛΠΙΔΑ. Αυτή είναι η Ελλάδα που μας ανήκει! Όλοι μαζί για μια Νέα Αρχή!», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Μια προσεγμένη ομιλία χωρίς εκπλήξεις
Η ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού σε επίπεδο πολιτικού λόγου δεν επεφύλασσε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Η ίδια αρνήθηκε να τοποθετήσει το κόμμα της στον άξονα δεξιάς και αριστεράς θέλοντας με αυτό τον τρόπο να μιλήσει οριζόντια σε όλο το εκλογικό σώμα.
Η Μαρία Καρυστιανού στην επίσημη πρώτη της εμφάνιση απέφυγε και τα μεγάλα λάθη. Δεν τοποθετήθηκε για ζητήματα που μπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις, δεν επέμεινε σε δηλώσεις του παρελθόντος που της στοίχισαν, όπως με τις αμβλώσεις και έδειξε μια διάθεση να μιλήσει στο «μυαλό και την καρδιά» του αγανακτισμένου Έλληνα ανεξαρτήτως της ιδεολογικής του τοποθέτησης. Μέλος του κόμματος που ήταν παρών στην Θεσσαλονίκη είπε χαρακτηριστικά πως «η Μαρία Καρυστιανού έδειξε πως δεν θέλει να διχάσει αλλά να ενώσει απέναντι στην αδικία».
Και πράγματι, η κύρια Καρυστιανού μίλησε για μηδενική ανοχή στην διαφθορά, για τη στήριξη της οικογένειας και των νέων, την αντιμετώπιση του δημογραφικού, την ανασυγκρότηση της δημόσιας παιδείας, την πρόνοια για τρίτη ηλικία και ευάλωτους, την ενίσχυση του ΕΣΥ, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τον έλεγχο δημοσίων συμβάσεων και τη διαφάνεια στις τράπεζες. Αιτήματα με άλλα λόγια που κανείς δεν θα μπορούσε να απορρίψει είτε μιλάμε για έναν αριστερό, είτε για ένα δεξιό ψηφοφόρο. Δεν είναι τυχαίο πως οι ομιλίες αλλά και τα μηνύματα της Μαρίας Καρυστιανού συνοδεύτηκαν από την μουσική του οικουμενικού Μίκη Θεοδωράκη.
Τα πρόσωπα
Και αν η ομιλία δεν επεφύλασσε μεγάλες εκπλήξεις, τα πρόσωπα που έδωσαν το παρών στην ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού είχαν έντονο ενδιαφέρον. Στις δημόσιες παρεμβάσεις της, η ίδια μιλούσε για μια μαγιά νέων ανθρώπων, επιστημόνων και Ελλήνων του εξωτερικού που θα συνθέσουν την βάση του κόμματος της. Και πράγματι χθες είτε στα μαγνητοσκοπημένα βίντεο είτε στις δια ζώσης παρουσίες φάνηκε πως η ίδια δεν θέλει να φτιάξει το κόμμα της με παλιά υλικά. Δεν είναι τυχαίο πως για βιτρίνα του κόμματος της επέλεξε τον δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό, την ηθοποιό Κατερίνα Μουτσάτσου και τη δημοσιογράφο Μαρία Μπακλαβά που αναμένεται να έχει επιτελικό ρόλο. Πέραν όμως των στελεχών τα ονόματα των οποίων είχαν ακουστεί το προηγούμενο διάστημα η Μαρία Καρυστιανού έδειξε πως έχει εκτόπισμα στην ελληνική ομογένεια, καθώς στα μαγνητοσκοπημένα μηνύματα εμφανίστηκαν υποστηρικτές της από διάφορες χώρες, νέοι επιστήμονες όπως ο Σταύρος Λυγερός και ο Βασίλης Φούσκας, ενώ ταυτόχρονα έδειξε πως έχει δεσμούς και στην Κύπρο, καθώς μήνυμα στήριξης έστειλε και η εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής εισβολής Χαρίτα Μάντολες.
Οι δυο σωματοφύλακες
Ξεχωριστό ρόλο στο νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού θα έχουν όμως οι δυο σωματοφύλακες της και αυτοί δεν είναι άλλοι από την Μαρία Γρατσία και τον Βασίλη Κοκοτσάκη. Οι τρεις τους άλλωστε ήταν αυτοί που πρωτοστάτησαν στην υπόθεση των Τεμπών με τον μεν Κοκοτσάκη να ερευνά και να αποκαλύπτει, την Μαρία Γρατσία να δίνει τις νομικές μάχες και την Μαρία Καρυστιανού να μετατρέπει όλα τα παραπάνω σε πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα.
Το μοντέλο αυτό αναμένεται να διατηρηθεί και στο υπό ίδρυση κόμμα καθώς πληροφορούμαστε πως τόσο η Μαρία Γρατσία όσο και ο Βασίλης Κοκοτσάκης θα αποτελέσουν στρατηγικούς αλλά και οργανωτικούς πυλώνες του κόμματος. Μαθαίνουμε μάλιστα πως ο Βασίλης Κοκοτσάκης έχει οργώσει την Κρήτη φτιάχνοντας πυρήνες μελών σε όλο το νησί.
Οι απαντήσεις για την Ρωσία
Για τους επιτελείς του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού η χθεσινή ομιλία της ήταν και μια ηχηρή απάντηση σε όσους έσπευσαν να της χρεώσουν πως θα δημιουργήσει το πρώτο ρωσικό κόμμα στην Ελλάδα. Στελέχη του κόμματος επισημαίνουν πως η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν θέλει την Ελλάδα να γίνει παρακολούθημα καμίας ξένης χώρας ενώ απέδωσαν την προσπάθεια να την εμφανίσουν ως… απεσταλμένο του Πούτιν ως ένα ακόμα επεισόδιο της κυβερνητικής προπαγάνδας εις βάρος της.
«Η Πατρίδα μας αξίζει και μπορεί να αναγνωριστεί ως χώρα που σέβεται τις διεθνείς της υποχρεώσεις, αλλά δεν λειτουργεί ως ακολούθημα κανενός ξένου εταίρου και πρέπει να είναι πάντα μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος» ανέφερε χαρακτηριστικά η Μαρία Καρυστιανού επιχειρώντας να κλείσει οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση.
Την Δευτέρα η κατάθεση της ιδρυτικής διακήρυξης στον Άρειο Πάγο
Κάποια διαδικαστικά ζητήματα που προέκυψαν δεν επέτρεψαν την κατάθεση της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος στον Άρειο Πάγο, η οποία ήταν προγραμματισμένη για σήμερα. Κάτι που αναμένεται να γίνει την προσεχή Δευτέρα.

Στην Εθνική Ελλάδας Ποδηλασίας δρόμου από τον Ξηρόκαμπο Τριφυλίας

 

Λούις Γούντγκεϊτ: Ο Έλληνας Τριαθλητής που Κατακτά την Ποδηλασία

Υπάρχουν αθλητές που επιλέγουν ένα άθλημα και αφοσιώνουν όλη τους τη ζωή σ’ αυτό. Και υπάρχουν και οι άλλοι — εκείνοι που αγκαλιάζουν περισσότερα από ένα, τολμώντας να αποδείξουν ότι ο πρωταθλητισμός δεν έχει σύνορα. Ο Λούις Τζόελ Γούντγκεϊτ, γεννημένος στις 29 Μαΐου 2002, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Μόλις 23 ετών, ο αθλητής αυτός από την Ελλάδα έχει ήδη χτίσει ένα εντυπωσιακό βιογραφικό που εκτείνεται σε δύο απαιτητικά αθλήματα: το επαγγελματικό τρίαθλο και την ποδηλασία δρόμου υψηλού επιπέδου.

Το Τρίαθλο: Ένας Αναδυόμενος Αστέρας της PTO

Στον κόσμο του επαγγελματικού τριάθλου, ο Γούντγκεϊτ έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα ονόματα. Στην παγκόσμια κατάταξη PTO κατέχει σήμερα την 97η θέση παγκοσμίως, ενώ είναι ο Νο. 1 αθλητής τριάθλου για την Ελλάδα — ένα επίτευγμα που μαρτυρά τόσο τη σκληρή δουλειά του όσο και τη συνέπεια των αποτελεσμάτων του.

Η ανοδική του πορεία στην PTO είναι εντυπωσιακή. Από την 716η θέση το 2023, ο Γούντγκεϊτ σκαρφάλωσε στην 137η το 2025 και έφτασε την 97η θέση το 2026 — μια εκρηκτική ανάδειξη που λίγοι αθλητές κατορθώνουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Η βαθμολογία στην κολύμβηση και στο ποδήλατο (65η και 74η θέση αντίστοιχα παγκοσμίως) προδίδει έναν αθλητή με εξαιρετικές τεχνικές βάσεις και έντονη σωματική ικανότητα.

Η κορυφαία στιγμή του μέχρι στιγμής; Αναμφίβολα το Challenge Gdańsk 2025, όπου ο Γούντγκεϊτ έγραψε ιστορία. Βγήκε πρώτος από την κολύμβηση των 1,9 χλμ με χρόνο 24:35, ακολούθως επέβαλε τον ρυθμό του στο ποδήλατο, ανοίγοντας διαφορά 50 δευτερολέπτων που εκτινάχθηκε σε πάνω από δύο λεπτά καθώς η κούρσα πλησίαζε στη δεύτερη μεταβατική ζώνη. Τελικά ο Γερμανός Μαρσέλ Μπολμπάτ τον πέρασε στο τελευταίο τμήμα του τρεξίματος, με τον Γούντγκεϊτ να τερματίζει 2ος με χρόνο 3:46:46 — ένα υπέροχο ασημένιο μετάλλιο σε αγώνα ευρωπαϊκού επιπέδου.

Λίγους μήνες αργότερα, συμμετείχε στο Ironman 70.3 World Championship 2025 και στο Ironman 70.3 Emilia Romagna 2025, συνεχίζοντας να μαζεύει πολύτιμους βαθμούς στην παγκόσμια κατάταξη.

Το 2026 ξεκίνησε εξίσου δυναμικά. Στο Challenge Cesenatico 2026, τον Μάιο, ο Γούντγκεϊτ επέστρεψε στην Ιταλία για ακόμα μια φορά και έδωσε συναρπαστικό αγώνα. Μετά τον ποδηλατικό γύρο, βρισκόταν δεύτερος, πίσω μόνο από τον Δανό Βάλντεμαρ Σόλοκ που είχε ανοίξει εντυπωσιακή διαφορά 3:14 λεπτά. Στο τέλος ο Γούντγκεϊτ κατέκτησε την 3η θέση με χρόνο 3:41:14, ανεβαίνοντας στο βάθρο ενός ακόμη διεθνούς αγώνα υψηλού επιπέδου.

Ποδηλασία Δρόμου: Στα Χρώματα της Εθνικής Ελλάδας

Η κορυφαία επίδοσή του στην ποδηλασία δρόμου ήρθε φέτος, με τη συμμετοχή του στον Tour of Albania 2026 φορώντας τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας Ελλάδας. Μαζί με τους Γεώργιο Μπούγλα, Ελευθέριο Αποστολόπουλο, Γεώργιο Κούση και Σωτήριο Εξαρχόπουλο, ο Γούντγκεϊτ εκπροσώπησε με περηφάνια τα ελληνικά χρώματα στη διοργάνωση.

Και το αποτέλεσμα μίλησε από μόνο του: η 10η θέση στη γενική κατάταξη του Tour of Albania 2026 — ένα επίτευγμα ιστορικής σημασίας για έναν αθλητή που αγωνίζεται ταυτόχρονα και στο τρίαθλο. Σε έναν αγώνα πολλαπλών ημερών, 871 χιλιομέτρων, απέναντι σε ποδηλάτες από όλη την Ευρώπη, ο Γούντγκεϊτ κράτησε τη θέση του ανάμεσα στους δέκα καλύτερους της γενικής — κάτι που λίγοι τριαθλητές θα τολμούσαν καν να επιχειρήσουν.

Μία Γενιά που Αλλάζει τα Δεδομένα

Ο Λούις Γούντγκεϊτ είναι κάτι παραπάνω από ένας ταλαντούχος νέος αθλητής. Είναι η απόδειξη ότι ο ελληνικός αθλητισμός στα αθλήματα αντοχής βρίσκεται σε ανοδική πορεία, με αθλητές που διεκδικούν τη θέση τους στην παγκόσμια ελίτ. Στα 23 του χρόνια, με δύο ποδήλατα — ένα για τον αγώνα και ένα για τη ζωή — έχει ήδη δείξει ότι τα σύνορα των αθλημάτων δεν τον φοβίζουν.

Το μέλλον ανήκει σε αθλητές σαν αυτόν: πολύπλευρους, τολμηρούς και ακατάπαυστα αναζητούντες την επόμενη διάκριση. ΠΗΓΗ

Το χωριό της Δυτικής Μεσσηνίας που μπήκε στα ρεκόρ Γκίνες για απίθανο λόγο

 

Στον χάρτη της Πελοποννήσου, τα μικρά χωριά κρύβουν συχνά ιστορίες που ξεπερνούν τα στενά γεωγραφικά τους όρια. Μια τέτοια περίπτωση αποτελούν τα Κρεμμύδια Μεσσηνίας, ένας οικισμός που μπορεί σήμερα να μετράει μόλις 500 μόνιμους κατοίκους, αλλά κουβαλάει μια βαριά ιστορική κληρονομιά και μια παγκόσμια διάκριση που όμοιά της δεν υπάρχει.

Ο σύγχρονος οικισμός, ο οποίος προήλθε από τη συνένωση τριών παλαιότερων περιοχών -του Φουρτζή (σημερινή Βελανιδιά), των Άνω και των Κάτω Κρεμμυδίων- συνδέει το μακρινό παρελθόν της εποχής του μυκηναϊκού βασιλείου του Νέστορα με τη νεότερη ελληνική ιστορία.

Η ιστορική μάχη του Κρεμμυδίου

Το χωριό απέκτησε στρατηγική σημασία τόσο κατά την Ενετοκρατία όσο και επί Τουρκοκρατίας. Η περιοχή έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη λόγω της Μάχης του Κρεμμυδίου, η οποία διεξήχθη στις 7 Απριλίου 1825.

Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, τα στρατεύματα του Ιμπραήμ Πασά εγκλώβισαν τους Έλληνες αγωνιστές σε μια καλοστημένη στρατηγική ενέδρα. Η σύγκρουση κατέληξε σε βαρύτατη ήττα για τις ελληνικές δυνάμεις, οι οποίες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετρώντας 600 πεσόντες. Σήμερα, η θυσία αυτών των αγωνιστών τιμάται με ετήσιες εκδηλώσεις μνήμης, υπενθυμίζοντας το βαρύ τίμημα της ελευθερίας σε αυτή τη γωνιά της Μεσσηνίας.

Το χωριό των αγροτών και των επιστημόνων

Εκτός από το ένδοξο παρελθόν, τα Κρεμμύδια πέτυχαν κάτι το αδιανόητο στις αρχές του 21ου αιώνα, καταφέρνοντας να γραφτούν στις σελίδες του περίφημου Βιβλίου των Ρεκόρ Γκίνες (Guinness World Records). Το 1999, όταν το χωριό αριθμούσε λίγο κάτω από 800 κατοίκους, τα επίσημα στατιστικά στοιχεία έδειξαν ένα πρωτοφανές φαινόμενο: το 30% του πληθυσμού διέθετε πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Πρακτικά, σχεδόν ένας στους τρεις κατοίκους του οικισμού ήταν κάτοχος πανεπιστημιακού τίτλου σπουδών. Το επίτευγμα αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις αν αναλογιστεί κανείς ότι η τοπική οικονομία στηριζόταν —και συνεχίζει να στηρίζεται— σχεδόν αποκλειστικά στον πρωτογενή τομέα, δηλαδή τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το ρεκόρ αυτό έστρεψε τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας στα χωριά της Μεσσηνίας, αναδεικνύοντας τη δίψα των κατοίκων για μάθηση και πνευματική εξέλιξη.

Η πρόκληση της ερήμωσης

Παρά τη διεθνή αναγνώριση και την υψηλή μόρφωση, τα Κρεμμύδια Μεσσηνίας δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από τη μάστιγα που πλήττει την ελληνική ύπαιθρο: την αστυφιλία και τη δημογραφική συρρίκνωση.

Οι νέοι, εξοπλισμένοι με τα πτυχία τους, αναγκάστηκαν σε μεγάλο βαθμό να αναζητήσουν επαγγελματικές ευκαιρίες στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω τον τόπο καταγωγής τους. Το πιο θλιβερό, ίσως, κεφάλαιο στη σύγχρονη ιστορία του οικισμού γράφτηκε πριν από λίγα χρόνια, όταν το μοναδικό δημοτικό σχολείο του χωριού ανέστειλε οριστικά τη λειτουργία του λόγω έλλειψης μαθητών.

Αποτελεί μια σκληρή ειρωνεία το γεγονός ότι τα ίδια θρανία από τα οποία αποφοίτησαν εκατοντάδες παιδιά -τα οποία μετέπειτα διέπρεψαν στις επιστήμες και χάρισαν στο χωριό το Ρεκόρ Γκίνες- στέκουν πλέον άδεια. Η ιστορία των Κρεμμυδίων αποτελεί έναν καθρέφτη της σύγχρονης Ελλάδας: ένας τόπος περηφάνιας, πλούσιας ιστορίας και απαράμιλλου πνευματικού κεφαλαίου, που παλεύει να διατηρήσει τη ζωντάνια του απέναντι στο αδυσώπητο κύμα της ερήμωσης

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ από πλημμύρες περιοχές από τον Πάμισο έως Κυπαρισσία, Φιλιατρά και Μεθώνη

 

Σε ποιες περιοχές εντοπίζονται πλέον  οι Ζώνες Δυνητικά Υψηλού Κινδύνου Πλημμύρας

Με δεκάδες αιτήματα να καταφθάνουν κάθε εβδομάδα και τεράστιο υδρογραφικό δίκτυο που απαιτεί συνεχή συντήρηση και διαθέσιμους πόρους, που, όπως παραδέχεται η ίδια η υπηρεσία, είναι «προφανώς πολύ λιγότεροι» των αναγκαίων, η Περιφέρεια Πελοποννήσου επιχειρεί να καλύψει μόνο μέρος των πιεστικών αναγκών αντιπλημμυρικής προστασίας στη Μεσσηνία. Η εικόνα που παρουσιάζει η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων είναι αποκαλυπτική: οι ανάγκες για καθαρισμούς ρεμάτων αυξάνονται διαρκώς, οι παρεμβάσεις που απαιτούνται είναι τεράστιες και η Περιφέρεια αδυνατεί, με τα σημερινά κονδύλια, να ανταποκριθεί στο σύνολο των υποχρεώσεών της.

Στην εισήγηση που εγκρίθηκε από την Περιφερειακή Επιτροπή Πελοποννήσου καταγράφεται ότι οι ετήσιες πιστώσεις για τη συστηματική συντήρηση των ρεμάτων είναι πολύ μικρότερες από αυτές που πραγματικά απαιτούνται, ενώ οι υπηρεσίες καλούνται να διαχειριστούν ένα συνεχώς διογκούμενο όγκο αιτημάτων από όλη τη Μεσσηνία. Την ίδια στιγμή, οι Δήμοι δεν πραγματοποιούν πλέον καθαρισμούς, οι Δασικές Υπηρεσίες δε διαθέτουν επαρκείς πόρους για παρεμβάσεις στις λεκάνες απορροής, ενώ νέα προβλήματα προκύπτουν από αυθαίρετες κατασκευές, απορρίψεις μπαζών και τις επιπτώσεις των έντονων καιρικών φαινομένων.

Καθαρισμοί
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εγκρίθηκε συμπληρωματική σύμβαση και δίμηνη παράταση του έργου «Καθαρισμοί ρεμάτων στην Μεσσηνία», σε μια προσπάθεια να καλυφθούν πρόσθετες κρίσιμες παρεμβάσεις που θεωρούνται απαραίτητες για τη μείωση του πλημμυρικού κινδύνου και την προστασία κατοικημένων περιοχών. Παράλληλα, πριν από λίγες ημέρες εγκρίθηκε ανάδοχος για άλλο ένα έργο που προβλέπει καθαρισμούς ρεμάτων στο νομό, ύψους 300.000 ευρώ, που προφανώς είναι κι αυτό ένα ποσό «σταγόνα στον ωκεανό» των αναγκών.

Μέχρι σήμερα έχει υλοποιηθεί περίπου το 90% του φυσικού αντικειμένου. Οι εργασίες έχουν εκτελεστεί σε δεκάδες σημεία της Μεσσηνίας και συγκεκριμένα:

Δήμος Οιχαλίας
-Ποταμός Αμφίτας: καθαρισμός από τη γέφυρα της 9ης εθνικής οδού προς τα κατάντη σε μήκος 1.254 μ. και προς τα ανάντη σε μήκος 270 μ.

-Ρέμα Αμφίτας (περιοχή Μάνδρας – Κάτω Μέλπειας): εργασίες σε εξέλιξη

-Ποταμός Χάραδρος (Ανδανία): καθαρισμός σε μήκος 444 μ.

-Ρέμα Καλλιρρόης: καθαρισμός σε μήκος 1.000 μ.

-Ρέμα Φίλια (Μαρτιάκος): καθαρισμός σε μήκος 212 μ.

-Ρέμα Ψαρίου: καθαρισμός σε μήκος 450 μ.

-Τοπικές παρεμβάσεις στον Αμφίτα (Αγριλόβουνο) έπειτα από έντονα καιρικά φαινόμενα.

Δήμος Καλαμάτας
-Ρέμα Περιβολακίων (δυτικός κλάδος Πολιτέικου): καθαρισμός σε μήκος 100 μ.

-Ρέμα πίσω από το κέντρο αιμοκάθαρσης «Nephroxenia»: καθαρισμός τοπικά

-Ρέμα Βέργας (Ηρώων και 25ης Μαρτίου): τοπικές παρεμβάσεις καθαρισμού

-Ρέμα Πολιτέικου (ανατολικός κλάδος): καθαρισμός σε μήκος 420 μ.

-Ρέματα Π. Σφαγεία, Βέλιουρας και Μουγκός (Πήδημα): τοπικές παρεμβάσεις με μηχανήματα

-Αντιπλημμυρικές τάφροι ΓΟΕΒ Ανεμόμυλου – Αλωνιών: καθαρισμός συνολικού μήκους 2.433 μ.

Δήμος Τριφυλίας
-Ρέμα Χαλαζονίου: καθαρισμός σε μήκος 500 μ.

-Ρέμα Βάλτας: καθαρισμός σε μήκος 552 μ.

-Ρέμα Τερψιθέας: καθαρισμός σε μήκος 670 μ.

-Ρέματα περιοχής Μυρέικων: τοπικές παρεμβάσεις

Δήμος Μεσσήνης
-Ρέμα Αγίου Ιωάννη (Πεταλίδι): καθαρισμός σε μήκος 614 μ.

-Ρέμα Τζάνε (θέση Καρβελέικα): καθαρισμός σε μήκος 848 μ.

Δήμος Πύλου–Νέστορος

-Ρέμα Φοινικούντας (Κάσσαρι ή Λούτσα): καθαρισμός σε μήκος 932 μ.

Ανάγκες και πιστώσεις
Η ίδια η εισήγηση της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων καταγράφει ότι οι ανάγκες αντιπλημμυρικής προστασίας υπερβαίνουν κατά πολύ τις διαθέσιμες πιστώσεις. Όπως αναφέρεται, «οι ετήσιες απαιτούμενες πιστώσεις για τη συστηματική συντήρηση είναι προφανώς πολλαπλάσιες των διατιθέμενων πιστώσεων», λόγω του τεράστιου μήκους του υδρογραφικού δικτύου της Μεσσηνίας.

Σημειώνεται, επίσης, ότι η Περιφέρεια έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τους καθαρισμούς από το 2018, ενώ οι Δήμοι από τότε δεν πραγματοποιούν καμία εργασία. «Μετά την ισχύ των διατάξεων κανένας Δήμος της Μεσσηνίας δεν εκτελεί εργασίες καθαρισμών στα ρέματα της περιοχής του, ακόμη και στα διευθετημένα τμήματα», αναφέρει χαρακτηριστικά η υπηρεσία. Ταυτόχρονα, οι χαμηλές πιστώσεις των Δασικών Υπηρεσιών δεν επιτρέπουν να γίνονται καθαρισμοί στις λεκάνες απορροής, με αποτέλεσμα περισσότερα φυτικά υπολείμματα να καταλήγουν στις κοίτες.

Η υπηρεσία υπογραμμίζει ότι υπάρχουν ρέματα που απαιτούν ετήσιο καθαρισμό εξαιτίας της αυτοφυούς βλάστησης, της απόρριψης μπαζών και απορριμμάτων από παρόχθιους ιδιοκτήτες και της στερεομεταφοράς από ανάντη περιοχές. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι δεν υπάρχουν επαρκή ιστορικά δεδομένα για τη συχνότητα που απαιτείται για την ασφαλή λειτουργία των ρεμάτων, καθώς μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν την αρμοδιότητα, ενώ έχουν εντοπιστεί εμπόδια και αυθαίρετες κατασκευές εντός οικισμών, για τις οποίες δεν είχαν δοθεί στοιχεία από τους Δήμους.

Χαρακτηριστικό της πίεσης που δέχεται η υπηρεσία είναι ότι: «Ο όγκος των απαιτούμενων επεμβάσεων για τη Μεσσηνία είναι τεράστιος και θα πρέπει να αυξηθούν σημαντικά τα διαθέσιμα κονδύλια της Περιφέρειας για τους καθαρισμούς. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια τον πολλαπλασιασμό των απαιτούμενων επεμβάσεων καθαρισμού. Τα αιτήματα που καταφτάνουν στην Υπηρεσία μας κάθε εβδομάδα είναι δεκάδες, τα οποία ελέγχονται και ιεραρχούνται, λαμβάνοντας υπόψη τα σχέδια Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας».

Ζώνες Υψηλού Κινδύνου
Επίσης, η υπηρεσία υπογραμμίζει ότι η Μεσσηνία περιλαμβάνει εκτεταμένες περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως Ζώνες Δυνητικά Υψηλού Κινδύνου Πλημμύρας, όπως οι πεδινές περιοχές του Παμίσου και άλλων ρεμάτων που αφορούν Καλαμάτα, Μεσσήνη και Μελιγαλά, αλλά και οι χαμηλές περιοχές της Πυλίας και της δυτικής ακτής, που περιλαμβάνουν Κυπαρισσία, Φιλιατρά και Μεθώνη.

Ταυτόχρονα οι ισχυρές και συνεχόμενες βροχοπτώσεις φέτος αύξησαν τις ανάγκες, ενώ χρειάστηκε να γίνουν παρεμβάσεις για την απομάκρυνση βράχων, χαλικιών, κορμών και κλαδιών που απορρόφησαν μέρος των διαθέσιμων πόρων, με αποτέλεσμα να μην υλοποιηθούν άλλες προβλεπόμενες εργασίες που εξακολουθούν να θεωρούνται αναγκαίες.

Η συμπληρωματική σύμβαση θα καλύψει πρόσθετους καθαρισμούς σε τμήματα ρεμάτων στην Καλαμάτα, όπως στα ρέματα Καλαμίτσι και Ρίζος, καθώς και στην Οιχαλία, κατάντη του φράγματος Τσακώνας.

 tharrosnews.gr

«Η πανάκεια των καμερών: Γιατί η ψηφιακή καταγραφή δεν σταματά την ανομία πληθυσμιακών ομάδων με ιδιαιτερότητες»

 

Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα

Ο σχεδιασμός τοποθέτησης καμερών στην επαρχία και σε περιοχές όπου ανθεί η παραβατικότητα-εγκληματικότητα, κινείται σε θετική κατεύθυνση, αλλά ως μόνη επιλογή, είναι προβληματική.

Η επαναλαμβανόμενη παραβατικότητα, που προέρχεται κυρίως από ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, αποτελεί ιδιαιτερότητα, που απαιτεί άλλους χειρισμούς, νομοθετική τόλμη και όχι ασπιρίνες για επικοινωνιακή χρήση.

Είναι γεγονός πως μέχρι σήμερα, η Ελληνική Πολιτεία, ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έχει θεσπίσει ένα ευρύ πλέγμα προνοιακών παροχών, στεγαστικών διευκολύνσεων και οικονομικών κινήτρων, με στόχο την ομαλή ενσωμάτωση των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα.

Όμως, παρά την κρατική μέριμνα, η καθημερινή συμβίωση σε πολλές περιοχές της ελληνικής περιφέρειας, δοκιμάζεται πλέον οριακά, εγκλωβισμένη ανάμεσα στην έξαρση της καθ’ υποτροπήν παραβατικότητας και την αδυναμία των Αρχών να εγγυηθούν την ασφάλεια.

Απέναντι σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η κυβερνητική πλευρά , προκρίνει συχνά ως «μαγική λύση» την τοποθέτηση καμερών και την ψηφιακή επιτήρηση γύρω από τις εστίες που υπάρχει έξαρση παραβατικότητας.

Ωστόσο, η τεχνολογία αποδεικνύεται ανίσχυρη όταν έρχεται αντιμέτωπη με το βαθύ ελληνικό νομοθετικό έλλειμμα. Οι κάμερες μπορούν να ταυτοποιήσουν, να δείξουν ενόχους και παραβατικές συμπεριφορές, αλλά δεν μπορούν ούτε να αποτρέψουν, ούτε να τιμωρήσουν. ‘Όσο οι καθ’ έξιν παραβάτες αντιμετωπίζουν έναν Ποινικό Κώδικα που συντηρεί το φαινόμενο της ατιμωρησίας στα δικαστήρια και δεν διορθώνεται νομοθετικά, οι κάμερες της ΕΛ.ΑΣ. θα αποτελούν απλά πανάκεια και στάχτη στα μάτια των πολιτών που πλήττονται καθημερινά και έχει μεταβληθεί προς το χειρότερο η καθημερινότητά τους .

Διαβιούν πλέον σε σπίτια «φρούρια» με κάμερες, κάγκελα, σκύλους κ.α., ώστε να νοιώσουν ασφαλείς. Η αγανάκτηση κυρίως των αγροτών ξεχειλίζει μπροστά στις συνεχείς κλοπές οικιών, γεωργικών μηχανημάτων, μέχρι και τις λεηλασίες σοδειών. Παράλληλα, η προκλητική, συστηματική ρευματοκλοπή, στερεί από τους πολίτες την ισονομία, προκαλώντας οικονομική αιμορραγία και αναστάτωση.

Επειδή είναι πλέον ορατό πως έχει διαταραχθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται αντιμέτωπες με μια διαρκή εστία έντασης, καθώς η συστηματική παραβατικότητα τορπιλίζει την κοινωνική ειρήνη, είναι αναγκαίες κάποιες στοχευμένες νομοθετικές κυρίως κινήσεις, τις οποίες περιμέναμε από τους έχοντες τη νομοθετική εξουσία.

-Πρέπει να καταργηθεί άμεσα η ατιμωρησία των καθ’ υποτροπήν δραστών, με νομοθέτηση ειδικής διάταξης που θα ορίζει πως η τρίτη καταδίκη για το ίδιο πλημμέλημα (π.χ. κλοπή, αγροτική λεηλασία, ρευματοκλοπή) εντός 5ετίας, θα αυστηροποιεί άμεσα την ποινή και θα επισύρει φυλάκιση, χωρίς δυνατότητα εξαγοράς.

-Καίριο και ουσιαστικό είναι η σύνδεση επιδομάτων με τη νομιμότητα και την εκπαίδευση και όχι όπως γίνεται σήμερα, που μένει σε θεωρητική κυρίως βάση. Απαιτείται, αυτοματοποιημένη διασύνδεση της Αστυνομίας με τους κύριους φορείς παροχής επιδομάτων πχ τη ΔΥΠΑ , τον ΟΠΕΚΑ και των σχολείων που χορηγούν τα επιδόματα φοίτησης στις σχολικές μονάδες.

-Για την πληγή της ρευματοκλοπής, που επιβαρύνει και τον οικογενειακό προϋπολογισμό των ελληνικών νοικοκυριών μέσω των ρυθμιζόμενων χρεώσεων, με χαράτσι που φτάνει τα 450 εκατ. ευρώ ετησίως, να νομοθετηθεί ο χαρακτηρισμός ως «ιδιώνυμο αδίκημα» , ώστε να σταματήσει η ατιμωρησία.

-Το κυριότερο μέτρο κατά τη γνώμη μου, είναι το θέμα της παρέμβασης στην εποπτεία ανηλίκων. Οι γονείς που αδιαφορούν για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, που τα εκμεταλλεύονται, τα ωθούν σε κλοπές, επαιτεία και τα παραμελούν οδηγώντας τα σε παραβατικούς δρόμους, πρέπει έχουν σοβαρές κυρώσεις, όπως γίνεται άλλωστε σε κάποιες Ευρωπαϊκές Χώρες πχ Γερμανία .

Μιας και η Χώρα μας είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας, θα ήταν θετικό να ακολουθήσουμε κι εμείς κάποιες θετικές πρωτοβουλίες που βοήθησαν αρκετούς λαούς με παρόμοια προβλήματα να ισορροπήσουν ανάμεσα στις διαφορετικές κουλτούρες των κατοίκων και να επιτευχθεί επιτέλους, κοινωνική ειρήνη.

Άλλωστε, η Ευρώπη αποδεικνύει μέσω νομοθετικών διατάξεων, πως η καθ’ υποτροπήν ανομία , χτυπιέται μόνο με πραγματική φυλάκιση και αυτόματη κοπή επιδομάτων.

Η Ελλάδα οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από κάμερες-πανάκειες.

Ώρα να εισάγουμε το ευρωπαϊκό μοντέλο σώρευσης αδικημάτων, αποδεικνύοντας έμπρακτα, ότι ο νόμος προστατεύει τον νομοταγή πολίτη και όχι τον επαγγελματία παραβάτη.-

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο η διακοπή δρομολογίων σε περιοχές και χωριά της Πυλίας και Δυτικής Μεσσηνίας

 Η παρατεταμένη συγκοινωνιακή απομόνωση των χωριών Χανδρινού, Στενωσιά, Κουκουνάρα, Μπαλοδημαίικα και Πύλα στη Μεσσηνία φτάνει και επίσημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου. Η Λαϊκή Συσπείρωση κατέθεσε επίσημη επερώτηση, η οποία πρόκειται να συζητηθεί εκτάκτως στη συνεδρίαση της προσεχούς Δευτέρας, 25 Μαΐου 2026.

Το πρόβλημα ξεκίνησε τον Μάιο του 2025, όταν έκλεισε ο υφιστάμενος οδικός άξονας προς την Πύλο για τις ανάγκες κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου Καλαμάτα - Ριζόμυλος - Πύλος - Μεθώνη.

Το Χρονικό του Αποκλεισμού

Εδώ και ένα χρόνο, η αναγκαία τροποποίηση των δρομολογίων του ΚΤΕΛ Μεσσηνίας (με τα λεωφορεία να στρίβουν πλέον από το Σουληνάρι προς τον κόμβο Λαδά) άφησε εκτός σχεδιασμού μια ολόκληρη ομάδα κοινοτήτων.

Οι κάτοικοι των πληττόμενων περιοχών –στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι– βιώνουν συνθήκες καθημερινής ταλαιπωρίας. Για να μεταβούν στην Πύλο (όπου βρίσκονται οι δημόσιες υπηρεσίες και το Κέντρο Υγείας) ή στην Καλαμάτα, αναγκάζονται:

• Είτε να περπατούν περίπου 3 χιλιόμετρα μέσα στο κρύο, τη βροχή ή τον καύσωνα μέχρι το γειτονικό Σουληνάρι για να επιβιβαστούν σε λεωφορείο.

• Είτε να επιβαρύνονται οικονομικά πληρώνοντας καθημερινά δρομολόγια με ταξί.

Παράλληλα, ο Αγροτικός Σύλλογος Χανδρινού και Περιφέρειας, μαζί με τον τοπικό Αθλητικό Εξωραϊστικό Σύλλογο, εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση-διαμαρτυρία, καταγγέλλοντας την αδιαφορία του Δήμου Πύλου-Νέστορος, της Περιφέρειας και της διοίκησης του ΚΤΕΛ. Όπως αναφέρουν, η μετακίνηση ακόμη και με ιδιωτικό αυτοκίνητο έχει γίνει επικίνδυνη, καθώς οι εναλλακτικοί στενοί επαρχιακοί δρόμοι (π.χ. μέσω Κυνηγού ή Πύλας) έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τη συνεχή διέλευση των βαρέων οχημάτων του εργολάβου.

Η Προτεινόμενη Λύση στο Περιφερειακό Συμβούλιο

Στην επερώτηση που θα συζητηθεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο, τονίζεται ότι το ΚΤΕΛ Μεσσηνίας αποφεύγει να τροποποιήσει τα δρομολόγιά του με γνώμονα το κόστος και το μειωμένο επιχειρηματικό κέρδος από τα συγκεκριμένα χωριά.

Ως άμεση, ρεαλιστική και δίκαιη λύση προτείνεται:

Η δρομολόγηση ενός minibus (μικρού λεωφορείου): Το όχημα αυτό θα εκτελεί κυκλικά, εσωτερικά δρομολόγια, συνδέοντας τα αποκλεισμένα χωριά με τον κεντρικό σταθμό ανταπόκρισης στο Σουληνάρι, ώστε οι κάτοικοι να επιβιβάζονται με ασφάλεια στα μεγάλα τακτικά δρομολόγια.

Η περιφερειακή αρχή καλείται πλέον να απαντήσει σε ποια άμεσα μέτρα θα προβεί, ώστε να εξασφαλιστεί η συγκοινωνιακή επανασύνδεση των περιοχών αυτών μέχρι την οριστική ολοκλήρωση των έργων του νέου οδικού άξονα.

Περιφέρεια Πελοποννήσου: Σημαντική αύξηση μαθητών στα σχολεία Ειδικής Αγωγής

Σημαντική αύξηση των μαθητών στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης καταγράφεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για τη λήξη του σχολικού έτους 2023/2024. Οι εγγεγραμμένοι μαθητές έφτασαν τους 721, από 651 το προηγούμενο σχολικό έτος, σημειώνοντας αύξηση 10,8%, ενώ οι σχολικές μονάδες αυξήθηκαν από 27 σε 33. Η αύξηση αυτή επιβεβαιώνει ότι οι ανάγκες στην Ειδική Αγωγή μεγαλώνουν και στην Πελοπόννησο, έστω και αν η Περιφέρεια εξακολουθεί να έχει μικρό μερίδιο στο σύνολο της χώρας. Συγκεκριμένα, οι 721 μαθητές της Πελοποννήσου αντιστοιχούν περίπου στο 5% των 14.563 μαθητών που φοιτούν πανελλαδικά σε σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής. 

Αντίστοιχα, οι 33 σχολικές μονάδες της Περιφέρειας αποτελούν περίπου το 6,1% του συνόλου των 540 μονάδων της χώρας. Το διδακτικό προσωπικό στην Πελοπόννησο αυξήθηκε από 239 σε 246 εκπαιδευτικούς, δηλαδή κατά 2,9%. Η αύξηση όμως αυτή είναι αισθητά μικρότερη από την αύξηση των μαθητών. Ετσι, η αναλογία στην Περιφέρεια διαμορφώνεται περίπου σε 1 εκπαιδευτικό για 2,93 μαθητές, όταν ο πανελλαδικός μέσος όρος είναι 1 προς 2,71. Με απλά λόγια, στην Πελοπόννησο η πίεση στο εκπαιδευτικό προσωπικό είναι μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της χώρας. Η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στην Περιφέρεια καταγράφεται στα Ειδικά Νηπιαγωγεία, όπου οι μαθητές αυξήθηκαν από 58 σε 73, δηλαδή κατά 25,9%, χωρίς όμως να αυξηθεί το διδακτικό προσωπικό, που παρέμεινε στους 17 εκπαιδευτικούς. 

Στα Ειδικά Δημοτικά οι μαθητές αυξήθηκαν από 213 σε 239, με άνοδο 12,2%, ενώ το προσωπικό αυξήθηκε από 87 σε 101 εκπαιδευτικούς. Στη Δευτεροβάθμια Ειδική Εκπαίδευση οι μαθητές αυξήθηκαν από 380 σε 409, δηλαδή κατά 7,6%, αλλά το διδακτικό προσωπικό μειώθηκε από 135 σε 128 εκπαιδευτικούς. Σε πανελλαδικό επίπεδο, οι μαθητές στις σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής αυξήθηκαν από 12.981 σε 14.563, δηλαδή κατά 12,2%. Οι σχολικές μονάδες αυξήθηκαν από 469 σε 540, ενώ το διδακτικό προσωπικό μειώθηκε συνολικά από 5.461 σε 5.367 εκπαιδευτικούς. Η ΕΛΣΤΑΤ επισημαίνει ότι η επικρατέστερη ειδική εκπαιδευτική ανάγκη των μαθητών είναι ο αυτισμός, με ποσοστό 40,4%, και ακολουθεί η νοητική υστέρηση με 30,6%.

Μαρούσι: «Ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος και οι Φίλοι του ζωγράφοι» με τον Τσαρούχη στην Κυπαρισσία το 1981

 

Η Ολυμπιακή Πινακοθήκη Αμαρουσίου  φιλοξενεί ήδη μια έκθεση με ιδιαίτερο χαρακτήρα, όπου η τέχνη συναντά τον αθλητισμό μέσα από ανθρώπινες σχέσεις, προσωπικές διαδρομές και σπάνια έργα μεγάλων δημιουργών. Η έκθεση «Ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος και οι Φίλοι του ζωγράφοι» ανοίγει για πρώτη φορά στο κοινό ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικής συλλογής του κορυφαίου Έλληνα αθλητή.

Η διοργάνωση πραγματοποιείται από τον Δήμο Αμαρουσίου και την Αντιδήμαρχο Πολιτισμού Ρένα Χαλιώτη, με επιμέλεια της ζωγράφου και υπ. Δρ. της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, Ελεάννας Μαρτίνου. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα των Γιάννη Τσαρούχη, Βασίλη Φωτόπουλου, Γιώργου Σταθόπουλου, Μίνω Αργυράκη και Ελεάννας Μαρτίνου από την Κυπαρισσία, σε μια αφήγηση που ξεφεύγει από τα στενά όρια μιας απλής εικαστικής παρουσίασης.

Ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος έγραψε τη δική του ιστορία στον ελληνικό αθλητισμό ως ο πρώτος Έλληνας που κατέκτησε ευρωπαϊκό μετάλλιο στον κλειστό στίβο στα 1500 μέτρα, στη Γκρενόμπλ το 1972. Η μετέπειτα πορεία του ως καθηγητής φυσικής αγωγής και άνθρωπος που υπηρέτησε το πρόγραμμα «Άθληση για Όλους» δημιούργησε δυνατές σχέσεις ζωής με σημαντικούς ανθρώπους της τέχνης. Αυτές οι σχέσεις αποτυπώνονται σήμερα μέσα από έργα που αποκτήθηκαν ως δώρα φιλίας και εκτίμησης και όχι ως μέρος μιας συλλεκτικής αναζήτησης.

Ξεχωριστή θέση στην έκθεση κατέχει η γνωριμία του Γιάννη Τσαρούχη με τον Σπήλιο Ζαχαρόπουλο στην Κυπαρισσία το 1981. Τότε ο σπουδαίος ζωγράφος φιλοτέχνησε τόσο το πορτρέτο του πρωταθλητή όσο και το τοπίο της οικίας του, δημιουργώντας ένα από τα πιο ιδιαίτερα σημεία της έκθεσης.

Η παρουσίαση στο Μαρούσι αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της πολυετούς σχέσης της Ελεάννας Μαρτίνου με τον Δήμο Αμαρουσίου, όπου διδάσκει ζωγραφική εδώ και χρόνια. Παράλληλα, η κοινή καταγωγή και η προσωπική σχέση της με τον Σπήλιο Ζαχαρόπουλο δίνουν στη διοργάνωση έναν έντονα βιωματικό χαρακτήρα.

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026 στην αίθουσα «Σπύρος Λούης» της Ολυμπιακής Πινακοθήκης Αμαρουσίου, με τη διάρκεια της έκθεσης να ολοκληρώνεται στις 26 Ιουνίου. Οι διοργανωτές ετοιμάζουν επίσης μια μουσική έκπληξη για τη βραδιά των εγκαινίων, η οποία θα ανακοινωθεί σύντομα.

Ρουβίκωνας Μεσσηνίας: Αυξήσεις στους φτωχούς, αλλά εκπτώσεις στους έχοντες

 “ΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΔΕΥΑΚ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ”  

“Μετά τις αντιδράσεις για τις αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού, η Δημοτική Αρχή Καλαμάτας και η ΔΕΥΑΚ δεν πήραν πίσω τις αυξήσεις. Βγήκαν να παρουσιάσουν σαν “κοινωνική παρέμβαση” ένα σύστημα εκπτώσεων πάνω στις νέες, αυξημένες τιμές.

Η πραγματικότητα είναι απλή: οι αυξήσεις μένουν κανονικά. Αυτό που ανακοίνωσαν είναι μια “έκπτωση συνέπειας” για όσους μπορούν να πληρώνουν τον λογαριασμό στην ώρα του.

Δηλαδή όποιος έχει σταθερό εισόδημα και ρευστότητα θα παίρνει έκπτωση πάνω στη νέα αυξημένη τιμή. Όποιος είναι άνεργος, χαμηλοσυνταξιούχος, εργαζόμενος με μισθό πείνας, οικογένεια που μετράει ευρώ για ρεύμα, νοίκι, φάρμακα και τρόφιμα, θα πληρώνει ολόκληρη την αύξηση.

Αυτό δεν είναι κοινωνική πολιτική. Είναι ποινή φτώχειας.

 

Η “έκπτωση συνέπειας” δεν προστατεύει αυτούς που έχουν ανάγκη. Προστατεύει αυτούς που μπορούν ήδη να πληρώσουν. Οι πραγματικά πληττόμενοι, αυτοί που καθυστερούν επειδή δεν βγαίνουν, αυτοί που έχουν ήδη χρέη, αυτοί που απειλούνται με διακοπές, μένουν ακάλυπτοι.

Και οι αυξήσεις δεν είναι θεωρία. Με βάση τον ίδιο τον πίνακα των νέων τιμολογίων, ακόμα και μετά τις “εκπτώσεις συνέπειας”, περιοχές εκτός κέντρου συνεχίζουν να φορτώνονται τεράστιες επιβαρύνσεις: περίπου +43% σε Αντικάλαμο, Βέργα, Μικρή Μαντίνεια και Σπερχογεία, +65% στο Ασπρόχωμα, +105% στα Λαΐικα, +154% σε Αρτεμισία και Ελαιοχώρι, ενώ στο Πήδημα η αύξηση μένει περίπου +32% ακόμα και με έκπτωση. Η “κοινωνική παρέμβαση” του δημάρχου είναι στην πράξη τιμολόγιο δύο ταχυτήτων: έκπτωση για όσους μπορούν, αύξηση για όσους δεν μπορούν.

Την ίδια στιγμή, η ΔΕΥΑΚ δεν αντιμετωπίζει τα χρέη ως κοινωνικό πρόβλημα, αλλά ως πεδίο πίεσης. Έχει προβλέψει να δαπανήσει 197.500 ευρώ πλέον ΦΠΑ σε ιδιώτη ανάδοχο για ειδοποιήσεις οφειλών, διακοπές νερού, ελέγχους επανασύνδεσης και επαναφορά της υδροδότησης. Στο ίδιο πλαίσιο προβλέπονται χιλιάδες ειδοποιήσεις, έως 10.500 διακοπές νερού και 10.000 επαναφορές υδροδότησης. Δηλαδή δεν οργανώνουν μόνο αυξήσεις και “εκπτώσεις συνέπειας”. Οργανώνουν και μηχανισμό για χιλιάδες κοψίματα νερού σε όσους χρωστούν. Πρώτα αυξάνουν τους λογαριασμούς, μετά δίνουν “έκπτωση” μόνο σε όσους έχουν να πληρώσουν στην ώρα τους, και στο τέλος κρατούν πάνω από τα φτωχά και ευάλωτα νοικοκυριά την απειλή: ή πληρώνεις, ή σου κόβουν το νερό.

Το νερό όμως δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι ίντερνετ, δεν είναι συνδρομητική τηλεόραση, δεν είναι εμπόρευμα. Είναι αγαθό πρώτης ανάγκης. Δεν κόβεις νερό σε λαϊκό σπίτι επειδή δεν έχει να πληρώσει. Δεν κόβεις νερό σε ηλικιωμένο, σε άνεργο, σε οικογένεια που δεν βγαίνει. Δεν χρησιμοποιείς τη δίψα, την καθαριότητα και την καθημερινή ανάγκη σαν εισπρακτικό εκβιασμό.

Και όλα αυτά για ποιο νερό;

Για ένα δίκτυο που εδώ και χρόνια δουλεύει με μπαλώματα. Το 2023 η μεγάλη βλάβη στο Πήδημα άφησε την Καλαμάτα και την ευρύτερη περιοχή χωρίς νερό, με την υδροδότηση να επανέρχεται σταδιακά. Και αντί αυτό να γίνει αφορμή για άμεση θωράκιση του δικτύου, η πόλη συνεχίζει να ζει με σπασίματα, πρόχειρες επισκευές, βλάβες, χώματα, σκουριά και θολό νερό στις βρύσες και στα φίλτρα των σπιτιών.

Η “μόνιμη λύση”, ο αγωγός Φ800, έχει γίνει σύμβολο καθυστέρησης και διοικητικής ανικανότητας. Η σύμβαση υπογράφηκε το 2020, με αρχικό ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2022. Σήμερα, μετά από παρατάσεις, αλλαγές και συμπληρωματικές συμβάσεις, δημόσια πλέον μιλούν για ολοκλήρωση που πάει προς το 2027, ενώ το κόστος έχει ανέβει σχεδόν κατά 1,93 εκατομμύρια ευρώ. Το έργο καθυστερεί, το κόστος ανεβαίνει, το δίκτυο παραμένει ευάλωτο και ο λογαριασμός στέλνεται ξανά στους δημότες.

Μας ζητούν “συνέπεια” αυτοί που δεν έχουν δείξει συνέπεια απέναντι στην πόλη. Μας ζητούν να πληρώσουμε περισσότερο για ένα δίκτυο που δεν μπορούν να κρατήσουν αξιόπιστο. Μας μιλάνε για έργα, πιστοποιήσεις και διαχειριστική επάρκεια, ενώ ο κόσμος πληρώνει αυξήσεις και πολλές φορές δεν εμπιστεύεται ούτε το νερό που βγαίνει από τη βρύση του.

Για να τελειώνουμε: δεν υπάρχει κοινωνικό πρόσημο όταν ο φτωχός πληρώνει ακριβότερα. Δεν υπάρχει κοινωνική πολιτική όταν η έκπτωση πάει σε όποιον έχει να πληρώσει στην ώρα του. Δεν υπάρχει δημόσια υπηρεσία όταν κόβεις νερό σε ανθρώπους που δεν έχουν. Δεν υπάρχει ανάπτυξη όταν ο βασικός αγωγός πάει από αναβολή σε αναβολή και η πόλη βλέπει χώμα, σκουριά και θολό νερό στις βρύσες της.

Απαιτούμε:

Να ακυρωθούν οι αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΥΑΚ.

Να σταματήσει η κοροϊδία με τις “εκπτώσεις συνέπειας”.

Να υπάρξει πραγματικό κοινωνικό τιμολόγιο για όσους έχουν ανάγκη.

Καμία διακοπή νερού σε λαϊκό νοικοκυριό, άνεργο, συνταξιούχο ή ευάλωτο άνθρωπο.

Δημόσια λογοδοσία για τον αγωγό Φ800: τι έχει γίνει, τι απομένει, ποια υλικά λείπουν, γιατί δόθηκαν οι παρατάσεις, πόσο αυξήθηκε το κόστος, ποιος ευθύνεται και πότε παραδίδεται οριστικά.

Καθαρή ενημέρωση για την ποιότητα του νερού ανά περιοχή: άμεσες και δημόσιες μετρήσεις σε κάθε περιστατικό θολού ή σκουριασμένου νερού, με αποτελέσματα κατανοητά στους κατοίκους και όχι θαμμένα σε πίνακες.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό.

 Όχι εμπόρευμα.

 Όχι εργαλείο είσπραξης.

 Όχι ποινή για όσους δεν έχουν.

 

Δήμος και ΔΕΥΑΚ θα μας βρουν απέναντι.

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΣΧΕΔΙΟ - ΑΓΩΝΑΣ

 

ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας: Δυνατές Κόντρες για αντικατάσταση δικτύου Κυπαρισσίας και ΔΕΥΑΤ

Δυνατές κόντρες στα θέματα για τη μελέτη αντικατάστασης δικτύου ύδρευσης Κυπαρισσίας, που έθεσε η επικεφαλής της παράταξης «Τριφυλία Πρωταγωνίστρια», και για τη λειτουργία, την οικονομική θέση, τη διαχειριστική επάρκεια της ΔΕΥΑ Τριφυλίας, καθώς και για τον διενεργούμενο έλεγχο σε αυτήν, που έθεσε ο επικεφαλής της παράταξης «Τριφυλία Ενωμένοι», Άκης Κατρίτσης, σημειώθηκαν στην 3η ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, με τον δήμαρχο να εξαπολύει επίθεση και στους δύο. Ούτε αυτή η συνεδρίαση διαφοροποιήθηκε από προηγούμενες συνεδριάσεις του Σώματος, παρόντος του δημάρχου, όπου κυριάρχησαν εντάσεις, υψηλοί τόνοι και… «μπάχαλο», ενώ σημειώθηκε και διακοπή για λίγα λεπτά. «

Αν υπάρχει, τελικά, η μελέτη αλλαγής του δικτύου ύδρευσης της Κυπαρισσίας, καθώς ο κ. δήμαρχος και ο κ. αντιδήμαρχος της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, από το 2024, μας είχαν δηλώσει επανειλημμένα στο Σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου ότι είχε ανατεθεί από το έτος 2024 σε μελετητή. Αν υφίσταται η μελέτη αυτή, σε τι στάδιο βρίσκεται; Ολοκληρώθηκε; Υπάρχει στον ορίζοντα ένταξη σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα του έργου της αλλαγής του δικτύου ύδρευσης της πόλης της Κυπαρισσίας;» ήταν το θέμα με εισηγήτρια την κα Παναγιωτοπούλου, η οποία τόνισε ότι κάθε χρόνο το δίκτυο της Κυπαρισσίας γίνεται χειρότερο, ενώ με τις βροχές έγινε ακόμη περισσότερο και είναι κατεστραμμένο. Η ίδια συμπλήρωσε ότι ο δήμαρχος έχει εκφράσει την πρόθεση να το φτιάξει, όμως «το πρόβλημα έχει έρθει στα σπίτια μας. Το δίκτυο είναι σε άθλια κατάσταση. Είναι μείζονος σημασίας θέμα, number one, που θα πρέπει ο Δήμος να έχει σε προτεραιότητα. Το ξαναφέρνω, γιατί από το 2024 είχατε πει ότι έχει ανατεθεί η μελέτη και οσονούπω θα ήταν έτοιμη». Μεταξύ άλλων, ρώτησε: «Αυτή η μελέτη πού βρίσκεται; Σε ποιο στάδιο; Την έχετε αναθέσει; Σε ποια εταιρεία;», ζητώντας να απαντήσουν και στο «αν έχετε βρει και στοχεύσει σε ποιο πρόγραμμα».

 Απαντώντας ο δήμαρχος Τριφυλίας είπε: «Για τη μελέτη, ό,τι είχαμε πει έχει γίνει. Είναι έτοιμη» και συμπλήρωσε: «Έχετε δει να ανοίξει κάποιο πρόγραμμα;». Σε άλλο σημείο παρατήρησε: «Ξέρετε πόσο κοστίζει (σ.σ. η αντικατάσταση του δικτύου Κυπαρισσίας); Πάνω από οκτώ εκατομμύρια» και πρόσθεσε ότι η μελέτη στοίχισε 30 χιλιάδες ευρώ και έχει μιλήσει η διευθύντρια της ΔΕΥΑΤ. Σε ερωτήσεις για την ανάθεση και την εταιρεία, αλλά και για χρηματοδοτικό πρόγραμμα, παρενέβη ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΤ, Βασίλειος Τζανέτος, λέγοντας: «Εάν δεν έχουμε διαχειριστική επάρκεια, δεν μπορούμε να μπούμε. Προσπαθούμε», ενώ πρόσθεσε ότι δεν έχει γίνει ανάθεση αλλά υπάρχει προσχέδιο μελέτης. Ο κ. Λεβεντάκης τόνισε πως «δεν την έχει στα χέρια της (σ.σ. τη μελέτη η ΔΕΥΑΤ), αλλά την έχει ο μελετητής». Ακολούθησε αντιπαράθεση με την κα Παναγιωτοπούλου και τον κ. Λεβεντάκη να λέει «πείτε μου ένα πρόγραμμα που άνοιξε και το χάσαμε» και εκείνη να του αντιτείνει εάν έχει καταθέσει αίτημα και φάκελο στην Περιφέρεια, σε υπουργείο ή στο ΕΣΠΑ. 

«Λέτε ψέματα και είστε άσχετη» της απάντησε ο κ. Λεβεντάκης, με την κα Παναγιωτοπούλου να τονίζει: «Εδώ δεν έχετε μελέτη και τολμάτε να λέτε εμένα άσχετη;», με την ένταση να βαράει κόκκινο από την εκρηκτική αντίδραση του δημάρχου και τη λεκτική αντιπαράθεση με την κα Παναγιωτοπούλου. Μάλιστα, η αναφορά του δημάρχου ότι έχει πέντε δικηγόρους για να του πληρώνουν το ΝΑΤ, εξελήφθη ως προσβλητική για τη νομική επιστήμη που υπηρετεί η κα Παναγιωτοπούλου, προκαλώντας την αντίδρασή της, ενώ μόλις καταλάγιασαν οι τόνοι η κα Παναγιωτοπούλου είπε: «Άρα, δεν έχετε μελέτη, δεν μπορείτε να υποβάλλετε φάκελο, δεν έχετε διαχειριστική επάρκεια…». «Ενημερώστε μας για τη λειτουργία, την οικονομική θέση, τη διαχειριστική επάρκεια της ΔΕΥΑ Τριφυλίας, καθώς και για τον διενεργούμενο έλεγχο σε αυτήν» ήταν το θέμα στο οποίο αναφέρθηκε ακολούθως ο κ. Κατρίτσης, στον οποίο έγιναν αλλεπάλληλες διακοπές ενόσω μιλούσε από τον δήμαρχο και τον πρόεδρο του Σώματος, ενώ δεν ήταν λίγες οι στιγμές έντασης με επιθετική ρητορική από τον δήμαρχο. «Παρακολουθώ με αγωνία την πορεία και εξέλιξη της ΔΕΥΑΤ. Τον Δεκέμβρη που συζητήσαμε τα τέλη ύδρευσης η εταιρεία που της είχατε αναθέσει παρουσίασε 6 εκατ. ευρώ άνοιγμα της ΔΕΥΑΤ…» έλεγε ο κ. Κατρίτσης, με τον κ. Λεβεντάκη να τον διακόπτει αναφέροντας ότι «40% πήγε πάνω το ρεύμα» και τον κ. Κατρίτση να συνεχίζει αναφέροντας πως στη συνεδρίαση εκείνη παρουσίασε έγγραφο της ΔΕΥΑΤ ότι το υπόλοιπο, όταν ανέλαβαν από την προηγούμενη διοίκηση – Δημοτική Αρχή το 2019, ήταν 180.000 ευρώ πλεόνασμα», ενώ πρόσθεσε: «Στις 15 Απριλίου ξεκινάει διαχειριστικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο από καταγγελία σας περί απομείωσης των παγίων της ΔΕΥΑΤ από τους προηγούμενους από εσάς», συμπληρώνοντας ότι το πόρισμα που κατέθεσαν δεν πήγε ποτέ στο Δημοτικό Συμβούλιο και δεν ενημερώθηκε το Σώμα, με τον κ. Λεβεντάκη να αντιδρά. 

 Ο Κατρίτσης στη συνέχεια αναφέρθηκε στη διαχειριστική επάρκεια που δεν έχει η ΔΕΥΑΤ και εκεί ξεκίνησε νέος γύρος αντιπαράθεσης με τον δήμαρχο και τον κ. Αυρηλιώνη, ο οποίος διέκοψε τη συνεδρίαση. Με την επανέναρξη της συνεδρίασης ο κ. Κατρίτσης ανέφερε πως ισχύει αυτό που είπε ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΤ νωρίτερα και ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καμία χρηματοδότηση αν δεν έχει διαχειριστική επάρκεια», προσθέτοντας ότι «μέχρι τέλος του 2027 όποια ΔΕΥΑ δεν έχει διαχειριστική επάρκεια θα κλείσει» και σημειώνοντας πως αυτό λέει ο νόμος, ενώ τόνισε ότι η διαχειριστική επάρκεια είναι το κλειδί για χρηματοδοτήσεις. Ακολούθως είπε ότι το έργο του Βιολογικού στους Γαργαλιάνους προχωράει και έθεσε ερωτήματα για το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει χρηματοδότηση και δεν πληρώνεται ο ανάδοχος, καθώς και για τον κίνδυνο ανεξόφλητων λογαριασμών με τόκους. 

Αντιδρώντας ο κ. Λεβεντάκης εμφανίστηκε καθησυχαστικός, ενώ αναφέρθηκε στα δύο έργα αγροτικής οδοποιίας που παίρνει ο Δήμος σύμφωνα με τον προσωρινό πίνακα που ανακοίνωσε το ΥΠΑΑΤ, με τον κ. Κατρίτση να ρωτά: «Γιατί δεν είναι μέσα ο δρόμος της Αγίας Παρασκευής Γαργαλιάνων; Το έχεις υποσχεθεί από το 2019», με τον κ. Λεβεντάκη να απαντά: «Έκανα αξιολόγηση; Ούτε ο υπουργός. Εμείς θα κάνουμε προσπάθεια…». Παρεμβαίνοντας ο κ. Τζανέτος είπε για τη διαχειριστική επάρκεια της ΔΕΥΑΤ ότι η επιχείρηση βρίσκεται σε συζήτηση με εξειδικευμένα γραφεία και είναι έτοιμοι να υποβάλουν φάκελο. Ακολούθησε νέα κόντρα μεταξύ Λεβεντάκη και Αυρηλιώνη με τον κ. Κατρίτση, ο οποίος τόνισε για το έργο του Βιολογικού Γαργαλιάνων ότι «πάντως τώρα είναι σε χρηματοδοτικό κενό ο ΒΙΟΚΑ»…

Του Ηλία Γιαννόπουλου από το 'Θάρρος"

Αγροτικοί σύλλογοι Πελοποννήσου για παγετό: Να δοθούν ανά στρέμμα, 200 ευρώ προκαταβολή αποζημίωσης

 Μία δέσμη μέτρων, ζητούν απ’ τους αρμόδιους της κυβέρνησης, διάφοροι αγροτικοί και κτηνοτροφικοί σύλλογοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με κείμενο αιτημάτων, μετά και τον πρόσφατο παγετό και τις ζημιές που αυτός προκάλεσε σε δέντρα και πάσης φύσεως καλλιέργειες.

Μετά τη σύσκεψη που προκάλεσε στην Τρίπολη, η Ομοσπονδία των Αγροτικών Συλλόγων της Μεσσηνίας και τα όσα εκεί συζητήθηκαν, συντάχθηκε κείμενο με αιτήματα. Το σχετικό κείμενο υπέγραψαν διάφοροι αγροτικοί και κτηνοτροφικοί σύλλογοι από Μεσσηνία, Αρκαδία, Λακωνία, Ναυπλίου, Ερμιονίδας και Νεμέας. Όπως γνωστοποιήθηκε, τις επόμενες ημέρες, θα γίνει και νέα σύσκεψη – συγκέντρωση εκπροσώπων αγροτικών και κτηνοτροφικών συλλόγων της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Η ανακοίνωση, μεταξύ άλλων, τονίζει τα εξής: (…) Η κατάσταση που βιώνουμε οι αγρότες μετά τις μεγάλες ζημιές από τον παγετό που πραγματοποιήθηκε στις 03/05 με 04/05 και τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι ασφυκτική. Παρότι πληρώνουμε κανονικά και προκαταβολικά τις ασφαλιστικές εισφορές τους στον ΕΛΓΑ μέσω του ΟΣΔΕ, όταν έρχεται η ώρα των αποζημιώσεων βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν άδικο κανονισμό που μειώνει δραστικά τα ποσά που δικαιούμαστε, που ακόμα και σε περιπτώσεις ολοκληρωτικής καταστροφής, με όλους αυτούς τους κόφτες, οι αποζημιώσεις απέχουν πολύ από την πραγματική ζημιά και δεν καλύπτουν ούτε το κόστος παραγωγής. Η καταστροφή δεν περιορίζεται μόνο στη φετινή παραγωγή. Ο παγετός προκαλεί σοβαρές βλάβες στα δέντρα και στις καλλιέργειες, επηρεάζοντας και την επόμενη χρονιά, καθώς μειώνεται η παραγωγική δυνατότητα των φυτών και αυξάνονται τα έξοδα για την αποκατάσταση και προστασία τους. Παράλληλα, υπάρχουν ακόμη απλήρωτες αποζημιώσεις από προηγούμενες καταστροφές, ενώ πολλοί παραγωγοί κινδυνεύουν να χάσουν και συνδεδεμένες ενισχύσεις λόγω της μειωμένης παραγωγής. Την ίδια στιγμή, οι αγρότες βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τεράστια αύξηση του κόστους παραγωγής, με ακριβό ρεύμα, καύσιμα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, ενώ οι τιμές των προϊόντων παραμένουν χαμηλές. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η επιβίωση των αγροτικών οικογενειών γίνεται όλο και πιο δύσκολη, γι’ αυτό και απαιτούνται άμεσα ουσιαστικά μέτρα στήριξης από το κράτος (…).

Οι σύλλογοι, σύμφωνα με την γραπτή ανακοίνωσή τους, απαιτούν, να ολοκληρωθούν άμεσα οι καταγραφές των ζημιών, να καταβληθούν αποζημιώσεις στο 100 % της ζημιάς, να δοθεί προκαταβολή της αποζημίωσης του ΕΛΓΑ, με 200 ευρώ το στρέμμα, σ’ όλες τις καλλιέργειες, να αλλάξει ο κανονισμός του ΕΛΓΑ, να αναγνωριστεί και να αποζημιωθεί η μετακυλιόμενη ζημιά, να καταβληθούν άμεσα όλες οι εκκρεμείς αποζημιώσεις των προηγούμενων καταστροφών, να καλυφθεί η απώλεια των συνδεδεμένων ενισχύσεων, να υπάρξει πάγωμα και γενναία διαγραφή χρεών προς τράπεζες, εφορία και ΕΦΚΑ στους πληγέντες παραγωγούς, να καλύψει το κράτος τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών μέχρι να μπορέσουν να επανέλθουν οικονομικά, να ληφθούν μέτρα προστασίας της παραγωγής και να υπάρξει αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος. ertnews

ΜΑΚΑΡΗΣ για Λιμάνι Κυπαρισσίας: Εκατομμύρια ευρώ, χρόνια αναμονής, μηδενική λειτουργικότητα

 

Λιμάνι Κυπαρισσίας: Εκατομμύρια ευρώ, χρόνια αναμονής, μηδενική λειτουργικότητα

📍 Βρεθήκαμε στο λιμάνι της Κυπαρισσίας, σε μια υποδομή που θα έπρεπε να αποτελεί μοχλό ανάπτυξης για τη Δυτική Μεσσηνία, αλλά σήμερα παραμένει σε εικόνα εγκατάλειψης και αβεβαιότητας.

Ένα λιμάνι με μεγάλη σημασία για την Τριφυλία και συνολικά για τη δυτική πλευρά της Πελοποννήσου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως έργο που υπάρχει μόνο στα χαρτιά.

Έχουν περάσει χρόνια.

Έχουν διατεθεί εκατομμύρια ευρώ.

Έχουν υπάρξει συμβάσεις, παρατάσεις, προσωρινές παραλαβές, νέες εξαγγελίες και τώρα ακούμε ξανά για master plan, νέες μελέτες και νέες παρεμβάσεις.

Το ερώτημα είναι απλό:

Πότε επιτέλους θα λειτουργήσει πραγματικά το λιμάνι της Κυπαρισσίας;

Σήμερα η εικόνα δεν τιμά κανέναν. Παροπλισμένα και εγκαταλελειμμένα σκάφη, μπάζα, οικοδομικά υλικά, προβλήματα καθαριότητας, φθορές στον περιβάλλοντα χώρο και ζητήματα ασφάλειας, ακόμη και ανοιχτά φρεάτια χωρίς καπάκια, συνθέτουν μια απαράδεκτη κατάσταση.

Και όλα αυτά σε έναν χώρο που παλαιότερα είχε ζωή. Ήταν σημείο συνάντησης, αναψυχής και δραστηριότητας για την Κυπαρισσία και την ευρύτερη περιοχή. Σήμερα, αντί να αποτελεί πόλο έλξης, αφήνεται να μαραζώνει.

Δεν αρκεί να λέμε ότι «αναμένουμε το master plan».

Το master plan είναι αναγκαίο για τη συνολική προοπτική του λιμανιού, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι αδράνειας.

Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να γίνουν τώρα:

✅ Καθαρισμός και απομάκρυνση μπαζών

✅ Αποκατάσταση φρεατίων και επικίνδυνων σημείων

✅ Απομάκρυνση εγκαταλελειμμένων σκαφών

✅ Έλεγχος φωτισμού και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων

✅ Καλλωπισμός του περιβάλλοντος χώρου

✅ Σαφές χρονοδιάγραμμα για τη λειτουργική αποκατάσταση του λιμένα

✅ Πλήρης ενημέρωση για το κόστος, τις παρατάσεις, τις εκκρεμότητες και τις επόμενες παρεμβάσεις

 Δεν μπορεί μια τόσο σημαντική υποδομή να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, ενώ η περιοχή έχει ανάγκη από τουριστική ανάπτυξη, οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας για τους νέους ανθρώπους.

Η Δυτική Μεσσηνία δικαιούται σύγχρονα, ασφαλή και λειτουργικά λιμάνια.

Δικαιούται υποδομές που να στηρίζουν την τοπική οικονομία και όχι έργα που παραμένουν ημιτελή, προβληματικά ή ανενεργά.

Ως περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» θα φέρουμε το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο και θα ζητήσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις:

Ποιο είναι το πραγματικό χρονοδιάγραμμα;

Πόσα χρήματα έχουν δαπανηθεί συνολικά;

Ποιες εργασίες απομένουν;

Πότε ολοκληρώνεται το master plan;

Πότε το λιμάνι της Κυπαρισσίας θα γίνει επιτέλους ασφαλές, καθαρό και λειτουργικό;

Το λιμάνι της Κυπαρισσίας δεν μπορεί να παραμένει μια χαμένη ευκαιρία.

Ήρθε η ώρα για απαντήσεις, ευθύνες και πράξεις.