Η παρέμβαση του Μανώλη Μάκαρη (καρδιολόγου και επικεφαλής της παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος») αναδεικνύει μια οδυνηρή πραγματικότητα: το 2026 βρίσκει την Περιφέρεια Πελοποννήσου ως τη μοναδική ίσως περιφέρεια της χώρας χωρίς Ακτινοθεραπευτικό Κέντρο, αναγκάζοντας τους ογκολογικούς ασθενείς σε έναν διαρκή «Γολγοθά» μετακινήσεων.
Το Χρονικό μιας Ανεκπλήρωτης Υπόσχεσης
Η απόγνωση των ασθενών πηγάζει από το γεγονός ότι η δημιουργία του κέντρου παραμένει «στα χαρτιά» εδώ και χρόνια:
Η Εξαγγελία (2020): Τον Ιανουάριο του 2020 είχε ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες η δημιουργία Ακτινοθεραπευτικού Κέντρου στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης, με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Η Πραγματικότητα του 2026: Έξι χρόνια μετά, το έργο δεν έχει υλοποιηθεί. Ο Μανώλης Μάκαρης επισημαίνει ότι η υπόσχεση «ξεχάστηκε», αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον υγειονομικό χάρτη της περιοχής.
Οι Επιπτώσεις για τους Ασθενείς
Η απουσία αυτής της κρίσιμης υποδομής μεταφράζεται σε:
Αναγκαστική Μετανάστευση: Οι ασθενείς από τη Μεσσηνία, τη Λακωνία, την Αρκαδία, την Αργολίδα και την Κορινθία υποχρεούνται να μετακινούνται στην Αθήνα ή την Πάτρα για τις καθημερινές τους ακτινοθεραπείες.
Οικονομική και Ψυχολογική Εξάντληση: Το κόστος της μετακίνησης και της διαμονής, σε συνδυασμό με τη σωματική καταπόνηση της διαδρομής, επιβαρύνει δυσβάσταχτα ανθρώπους που βρίσκονται ήδη σε ευάλωτη κατάσταση.
Ελλείψεις σε Διαγνωστικά Μέσα: Εκτός από τη θεραπεία, υπάρχει σοβαρό έλλειμμα και σε εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως το PET/CT scan, που είναι απαραίτητο για την παρακολούθηση της νόσου.
Η Παρέμβαση Μάκαρη
Ο Μ. Μάκαρης ζητά άμεσες λύσεις από την Πολιτεία και την Περιφέρεια, προτείνοντας:
Επιτάχυνση των διαδικασιών για το Κέντρο στην Τρίπολη.
Ενίσχυση των υφιστάμενων ογκολογικών ιατρείων σε Καλαμάτα και Τρίπολη με μόνιμο προσωπικό.
Ίδρυση Τριτοβάθμιου Νοσοκομείου στην Πελοπόννησο, ώστε η περιοχή να πάψει να είναι «δορυφόρος» της Αθήνας στα θέματα υγείας.
Συμπέρασμα: Ενώ η τεχνολογία στην ακτινοθεραπεία προχωρά (με 15 νέα μηχανήματα να εντάσσονται στο ΕΣΥ πανελλαδικά το 2026), η γεωγραφική ανισότητα παραμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον Πελοποννήσιο ασθενή.
Πιστεύετε ότι η αποκέντρωση των εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας θα έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα του νέου ΕΣΠΑ, ή το βάρος πρέπει να πέσει πρώτα στη στελέχωση των υπαρχουσών μονάδων;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου