ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΩΤΙΚΑ: Αναμνήσεις μιας εποχής της αγοράς Κυπαρισσίας τις γιορτές με άρωμα και καλοσύνη

 

Κάθε πέρσι και καλύτερα λέει ο λαός μας καθώς η λαϊκή ρήσηαποτυπώνει ότι καλύτερο για τις γιορτές που πέρασαν βάση με τις παιδικές μας αναμνήσεις.

Σε κείνη την όμορφη δεκαετία η Κυπαρισσία μύρισε με τα γλυκίσματα των γιορτών. Το άρωμα από το ζυμωτό ψωμί, τα γλυκά κάλαντα των παιδιών αλλά και τόσο γευόμαστε στα καταστήματα και γαλακτοπωλεία της περιοχής εκείνη την εποχή. Τότε που παρασκεύαζαν γιαούρτι ντόπιο.Θα μου πείτε δικαιολογημένα ότι αυτές οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Όμως οι αναμνήσεις είναι αυτές που μας δένουν.

Μετά το κουρείο του κύριου Σάκη με την ψιλή για κοντά μαλλιά όταν πηγαίναμε σχολείο περιμέναμε με προσμονή τις γιορτές, ψωνίζαμε με την οκά δίπλα του Μητσάκου, αγοράζαμε με τα γλυκά μας από το ΚαποΘανάση και το Ζερβή με χειροποίητη παστα. Απολαμβάναμε όμως και το κινηματοθέατρο Αστέρια στην πλατεία της πόλης το οποίο σήμερα παραμένει έρμαιο και εγκαταλελειμμένο. Κάποιοι ίσως θυμούνται ότι στην πλατεία μαχυπήρχαν ψησταριές με κοτοπουλάδικα όπου το καλοκαίρι τρώγαμε με την οικογένεια και τους συγγενείς μας. Ίδιο και απαράλλακτο βέβαια το Συντριβάνι της πόλης από την εποχή του αείμνηστου δημάρχου Τσάκου.

Θυμόμαστε ακόμα την ωραιότητα των καταστημάτων της περιοχής πέρα από την καθαριότητα, με την γλυκύτητα των ανθρώπων της αγοράς που έδιναν με τον κόσμο. Θυμόμαστε μετά τα κάλαντα να ψωνίσουμε τα ρούχα αλλά και να απολαμβάνουμε λουκουμάδες με μέλι  στου Παρτσακλού για πρωινό, αλλά και στις γειτονιές οι νοικοκυρές να ανταλλάσσουν γλυκά. 

Στις γειτονιές όντως οι νοικοκυρές αντάλλαζαν κουλουράκια,  τα έφτιαχναν, τα ζύμωναν και τα έψηναν. Τώρα πλέον αυτό δεν υπάρχει, αφού χάρη στην ευκολία αγοράζουμε από τα έτοιμα. 

Τα κάλαντα ξεκινούσαμε με τα τρίγωνα και να τα πούμε από το πρωί, με προτεραιότητα στο δεσπότη και στο δήμαρχο αλλά και στα καταστήματα της πόλης. Ήταν πιο γλυκές οι γιορτές, πιο μελωδικό το άρωμα από τα καταστήματα και τους φούρνους, αλλά κυρίως τα ευχάριστα πρόσωπα των παιδιών και των ανθρώπων. 

Πέρασαν πια. Σήμερα που όλα ισοπεδώνονται να μην χάσουμε τις αξίες μας μαζί με τα ήθη και τα έθιμα μας, όταν χειμώνα το χριστόψωμο, όταν έσπαγα το ρόδι, όταν φωτιζόταν ολάκερη η πόλη. ΙΩΑΝ. ΜΠ.