Έντονο προβληματισμό προκαλούν τα ευρήματα νέας επιστημονικής έρευνας, σχετικά με την κατάσταση των θαλασσών της Μεσογείου. Στο επίκεντρο βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της, γνωστό ως «Καλυψώ», το οποίο εντοπίζεται νοτιοδυτικά της Πύλου.
Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει η Deutsche Welle, η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Marine Pollution Bulletin λειτουργεί ως σαφές καμπανάκι κινδύνου: η θαλάσσια ρύπανση δεν περιορίζεται πλέον στις ακτές, αλλά φτάνει μέχρι και τα πιο απομακρυσμένα και δυσπρόσιτα βάθη.
Οι επιστήμονες κατέβηκαν σε βάθος 5.109 μέτρων με το υποβρύχιο DSV Limiting Factor, όπου αντί για ένα ανέγγιχτο οικοσύστημα κατέγραψαν εκτεταμένη παρουσία απορριμμάτων. Η πυκνότητα φτάνει τα 26.715 αντικείμενα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, μία από τις υψηλότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ σε τέτοια βάθη
Η εικόνα επιβεβαιώνει μια ανησυχητική πραγματικότητα: η βαθιά θάλασσα λειτουργεί ως τελικός αποδέκτης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Περίπου το 90% των απορριμμάτων που εντοπίστηκαν είναι πλαστικά, γεγονός που αναδεικνύει τη διαχρονική αποτυχία περιορισμού της πλαστικής ρύπανσης στη Μεσόγειος Θάλασσα.
Όπως εξηγεί ο ωκεανολόγος Μικέλ Κανάλς, τα ελαφρά υλικά, όπως τα πλαστικά, προέρχονται κυρίως από τις ακτές και μεταφέρονται σταδιακά προς τα βαθιά. Η διαδικασία αυτή είναι αργή αλλά συνεχής, με τα απορρίμματα να κινούνται κοντά στον πυθμένα έως ότου θαφτούν ή διασπαστούν σε μικροπλαστικά, τα οποία εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η γεωμορφολογία της περιοχής «Καλυψώ», η οποία λειτουργεί ως φυσική «παγίδα», εγκλωβίζοντας τα απορρίμματα και ενισχύοντας τη συσσώρευσή τους. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το φαινόμενο αναμένεται να επιδεινωθεί, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.
Παράλληλα, ενδείξεις για απόρριψη απορριμμάτων από πλοία ανοίγουν τη συζήτηση για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στη ναυσιπλοΐα, ενώ αναδεικνύουν και τις ευθύνες σε διεθνές επίπεδο.
Η έρευνα εντάσσεται σε μια ευρύτερη ανησυχία για τη Μεσόγειος Θάλασσα ως «κλειστή θάλασσα» με έντονη ανθρώπινη πίεση από τον τουρισμό και τη ναυτιλία. Η χαρακτηριστική διαπίστωση ότι «δεν υπάρχει ούτε ένα εκατοστό καθαρό» αποτυπώνει με δραματικό τρόπο την έκταση του προβλήματος.
Για την Ελλάδα, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδέεται άμεσα με το περιβάλλον, την οικονομία και τη δημόσια υγεία, ενισχύοντας την ανάγκη για πιο αυστηρές πολιτικές πρόληψης και διαχείρισης της θαλάσσιας ρύπανσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου