Ακρίβεια και πόλεμος Η Πελοπόννησος σε κλοιό φτώχειας με επίσημα στοιχεία

 Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη στέρηση βασικών αγαθών δεν προκαλούν πια έκπληξη, αλλά οργή.

του Άκη Γκάτζιου

Σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού που αδυνατεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του είναι η επίσημη σφραγίδα μιας κρίσης που πλέον «τρώει» τις σάρκες της Πελοποννήσου, από την Κορινθία και την Αργολίδα μέχρι τα βάθη της Μεσσηνίας

Η Μέση Ανατολή στις αντλίες και τα ράφια μας

Η παρατεταμένη σύρραξη στη Μέση Ανατολή δεν είναι πια μια μακρινή είδηση στις οθόνες μας. Είναι η βασική αιτία που οι τιμές στην ενέργεια παραμένουν “καρφωμένες” στο κόκκινο, συμπαρασύροντας κάθε κρίκο της εφοδιαστικής αλυσίδας. Στην Πελοπόννησο, μια περιοχή με έντονη αγροτική και μεταποιητική δραστηριότητα, το κόστος μεταφοράς και η αύξηση των πρώτων υλών έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.

Δεν πρόκειται για μια παροδική διακύμανση, αλλά για μια δομική πίεση που εξανεμίζει το διαθέσιμο εισόδημα πριν καν φτάσει το μέσο του μήνα. Οι διεθνείς ισορροπίες τρέμουν, και μαζί τους τρέμει και ο προϋπολογισμός του νοικοκυριού που καλείται να πληρώσει την “εισαγόμενη” ακρίβεια με μισθούς που έμειναν σε άλλη δεκαετία.

Πελοπόννησος: Παραγωγή πλούτου, κατανάλωση φτώχειας

Το παράδοξο της περιοχής μας είναι εξοργιστικό. Ενώ η πελοποννησιακή γη παράγει τα πάντα, ο ντόπιος καταναλωτής καταλήγει να αγοράζει τα προϊόντα του τόπου του σε τιμές που θυμίζουν βόρεια Ευρώπη. Η έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ, που δείχνει ότι ένας στους επτά στερείται 7 από τα 13 βασικά αγαθά, αποτυπώνει την αποτυχία των περιβόητων “passes” και των προσωρινών επιδομάτων.

Η στέρηση δεν αφορά πλέον μόνο τους άνεργους ή τους κοινωνικά περιθωριοποιημένους. Αφορά τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους εμπόρους και τους αγρότες που βλέπουν τα λειτουργικά τους έξοδα να υπερβαίνουν τα κέρδη. Όταν η θέρμανση, η σωστή διατροφή και η αντιμετώπιση ενός έκτακτου εξόδου θεωρούνται “πολυτέλεια”, τότε η κοινωνική συνοχή στην περιφέρεια βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο.

Η αριθμητική της επιβίωσης δεν βγαίνει

Είναι εύκολο να μιλάμε για μακροοικονομικούς δείκτες από τα γραφεία της Αθήνας. Στην καθημερινότητα της Τρίπολης, της Καλαμάτας ή του Ναυπλίου, η αριθμητική είναι αμείλικτη. Το 14,9% είναι άνθρωποι που σταμάτησαν να σχεδιάζουν το μέλλον και απλώς διαχειρίζονται τη μέρα.

Η ακρίβεια στην Ελλάδα έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά μόνιμης παθογένειας. Η δικαιολογία του πολέμου είναι υπαρκτή, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί το διαρκές άλλοθι για την έλλειψη ελέγχων στην αγορά και για τα ολιγοπώλια που κερδοσκοπούν πάνω στην ανάγκη.

Η στατιστική υπηρεσία απλώς επιβεβαίωσε αυτό που η αγορά φωνάζει εδώ και μήνες. Αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση στο κόστος ενέργειας και στην πάταξη της αισχροκέρδειας, το 15% της στέρησης θα είναι σύντομα η αισιόδοξη εκδοχή της πραγματικότητας. Οι αντοχές της Πελοποννήσου δεν είναι απεριόριστες.