Η αύξηση κατά 7% στα τιμολόγια ύδρευσης της ΔΕΥΑ Καλαμάτας, καθώς και η αποστολή των ληξιπρόθεσμων οφειλών στην εφορία, έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι σήμερα το νερό είναι εμπόρευμα κι όλοι εμείς είμαστε πελάτες των δημόσιων, δημοτικών και ανώνυμων εταιρειών που το εμπορεύονται.
Το ξέρουμε όλοι πολύ καλά όταν ανοίγουμε το λογαριασμό νερού των ΔΕΥΑ κι όταν αγοράζουμε εμφιαλωμένο νερό.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα που υπάρχει κρατικός, δημόσιος έλεγχος και οι επιχειρήσεις ύδρευσης-αποχέτευσης είναι κρατικές και δημοτικές. Αυτό συμβαίνει, γιατί το σημερινό κράτος κι όλες οι κυβερνήσεις του υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων ομίλων, του κεφαλαίου κι όχι της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει, γιατί έχουμε απέναντί μας το εχθρικό κράτος του κεφαλαίου, που όχι μόνο δεν αποτελεί το αντίβαρο των μεγάλων ομίλων, αλλά προωθεί ενεργά τα στρατηγικά συμφέροντά τους.
Όποιος αμφιβάλλει, αρκεί να σκεφτεί τι έγινε και γιατί έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια, πριν επιχειρήσει η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. να περάσει τα νέα αντιδραστικά μέτρα με την ένταξη των ΔΕΥΑ στη ΡΑΕΥΥ και τις συγχωνεύσεις. Να σκεφτεί τι έγινε με υπαρκτό το δημόσιο έλεγχο και με τις επιχειρήσεις στα χέρια του κράτους και των Δήμων κι όχι κάποιου ιδιώτη ”στρατηγικού επενδυτή“ .
Το προσωπικό των ΔΕΥΑ μειώθηκε πάνω από 50%, ενώ ο κύκλος εργασιών τους αυξήθηκε σημαντικά.
Οι μόνιμοι εργαζόμενοι με κατοχυρωμένα δικαιώματα στις επιχειρήσεις ύδρευσης-αποχέτευσης γίνονται όλο και λιγότεροι. Εφαρμόζεται όλη η βεντάλια των ελαστικών εργασιακών σχέσεων για την ένταση της εκμετάλλευσης. Συνυπάρχουν εργαζόμενοι με μπλοκάκι, με 8μηνες συμβάσεις, εργολαβικοί και πρακτικάριοι που αμείβονται με μισθούς πείνας.
Μετά τη μεγάλη σφαγή της μείωσης των πραγματικών μισθών κατά 35%, με το κόψιμο επιδομάτων, τριετιών, δώρων, ήρθαν οι νέες απώλειες με την εκτίναξη του πληθωρισμού και ιδιαίτερα της ακρίβειας στα τρόφιμα και στην ενέργεια.
Για την επιβάρυνση των λαϊκών οικογενειών δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Τα γνωρίζει κάθε φτωχό λαϊκό νοικοκυριό, μαζί με τα υψηλά τέλη σύνδεσης και τις διακοπές νερού και τις σχετικές απειλητικές προειδοποιήσεις λόγω αδυναμίας έγκαιρης πληρωμής. Γνωστές είναι, επίσης, οι απώλειες νερού των δικτύων, που ξεπερνούν σήμερα το 35%. Γνωστές είναι και οι καθυστερήσεις στα αναγκαία έργα αναβάθμισης, επέκτασης και συντήρησης των δικτύων και των εγκαταστάσεων επεξεργασίας νερού. Γνωστά τα προβλήματα, από τις γειτονιές που χρησιμοποιούν ακόμα βόθρους για την αποχέτευση και τις βλάβες μεγάλης διάρκειας, μέχρι τα χαράτσια που ακολουθούν τα όποια νέα έργα, όταν επιτέλους υλοποιηθούν, με συμβάσεις παραχώρησης και ΣΔΙΤ.
Ενώ οι κυβερνήσεις και οι Δημοτικές Αρχές αλλάζουν, τα ίδια προβλήματα συζητιούνται για χρόνια (π.χ. η καθυστέρηση κατασκευής του 800άρη αγωγού ύδρευσης της Καλαμάτας), με αυξημένο κίνδυνο διακοπών νερού τους καλοκαιρινούς μήνες.
Ορισμένες επενδύσεις, όπως για την εγκατάσταση των έξυπνων δικτύων και των ψηφιακών υδρομέτρων που χρηματοδοτούνται από τα κοινοτικά προγράμματα, θα αξιοποιηθούν για να εφαρμοστεί πιο αποτελεσματικά η αντιλαϊκή πολιτική, αφού δίνουν τη δυνατότητα να γίνονται μετρήσεις και διακοπές υδροδότησης άμεσα και από απόσταση.
Γεννάται το ερώτημα: Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά ενώ υπάρχει δημόσιος έλεγχος και δημόσιες -δημοτικές επιχειρήσεις; Είναι όλες οι κυβερνήσεις και οι Δημοτικές Αρχές ανίκανες και διεφθαρμένες; Αποτελούν εξαιρέσεις στον κανόνα; Αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία;
Ο μεγάλος ένοχος
Η αλήθεια είναι ότι όλες αυτές οι αρνητικές συνέπειες είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα των επιχειρήσεων που λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος τους (στη λογική κόστους- οφέλους), είτε αυτές είναι κρατικές είτε δημοτικές, είτε ιδιωτικές, είτε μικτές. Προκύπτουν από την εμπορευματοποίηση βασικών κοινωνικών αναγκών, όπως η ύδρευση, η άρδευση, η αποχέτευση, η ενέργεια.
Επιβεβαιώνουν ότι για να είναι κερδοφόρα οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση πρέπει να ξεζουμίζει τους εργαζομένους της, να αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης και να χαρατσώνει τους πελάτες της, τη λαϊκή κατανάλωση».
Ισχυρά σωματεία για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής
Μπαίνουμε μπροστά για να οργανωθούν εστίες αντίστασης και αγώνες ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου, αλλά και για να μη μείνουν αυτοί οι αγώνες μετέωροι, στα μισά του δρόμου.
Μπαίνουμε μπροστά για να αποκτήσουν οι αγώνες συνέχεια, διάρκεια, πανελλαδικό χαρακτήρα και νικηφόρα προοπτική. Για να σημαδέψουν τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη και την Ε.Ε., και όχι μόνο την εκάστοτε κυβέρνηση και την εκάστοτε Δημοτική Αρχή. Για να αλλάξει ο πολιτικός συσχετισμός, να καταδικάσουν και να εγκαταλείψουν όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι τα κόμματα του κεφαλαίου.
Είμαστε καθημερινά μπροστά στον αγώνα για να σταματήσει το νερό να αποτελεί εμπόρευμα και να κατοχυρωθεί πραγματικά ως κοινωνικό αγαθό, ως κοινωνικό δικαίωμα.
Μπαίνουμε μπροστά για να καταργηθεί όλο το νομοθετικό πλαίσιο που εδραιώνει την επιχειρηματική λειτουργία στο νερό με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Μ’ άλλα λόγια, παλεύουμε όχι μόνο ενάντια στην άμεση ιδιωτικοποίηση του νερού, αλλά συνολικά ενάντια στην εμπορευματοποίηση και στην έμμεση ιδιωτικοποίησή του από δημοτικές επιχειρήσεις και Ανώνυμες Εταιρείες του Δημοσίου.
Δίνουμε καθημερινά τη μάχη:
-Για να καταργηθούν οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και να γίνουν άμεσα οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Κατάργηση του νόμου Παυλόπουλου που βάζει φραγμό στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων στέλνοντας τους εργαζομένους στα δικαστήρια για να δικαιωθούν
-Για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις
-Για πλήρη, σταθερή εργασία για το σύνολο των εργαζομένων με ουσιαστικές αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό, με 35ωρο – 5ήμερο – 7ωρο.
-Για φτηνό, ελεγμένο, ποιοτικό νερό για το λαό, με άμεση μείωση των τιμολογίων σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους.
-Άμεση υλοποίηση και ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων υποδομής.
-Κατάργηση του νέου νόμου και όλου του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας για το νερό και της σχετικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Και αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο στο νερό. Δίνουμε τη μάχη ενάντια στην εμπορευματοποίηση της ενέργειας, των μεταφορών, της υγείας, των φαρμάκων, των επικοινωνιών, όλων των κοινωνικών αναγκών.
Μπαίνουμε μπροστά για να οργανωθεί πανελλαδικά η μεγάλη λαϊκή αντεπίθεση, η σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα, τους επιχειρηματικούς ομίλους, το κεφάλαιο, η σύγκρουση με τις δεσμεύσεις, τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Μπαίνουμε μπροστά για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής του πραγματικού μας αντιπάλου, του συστήματος που εκμεταλλεύεται τη δουλειά μας και εμπορεύεται τη ζωή μας.
Απευθύνουμε κάλεσμα καταδίκης για όλους τους συνένοχους, τη Ν.Δ., το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τους υπόλοιπους που ευθύνονται για το πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση.
Tο Δ.Σ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου