Η κατάσταση που περιγράφεταο για την Τριφυλία αναδεικνύει μια σκληρή πραγματικότητα: ο πρωτογενής τομέας, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής υπαίθρου, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια «τέλεια καταιγίδα». Όταν το κόστος παραγωγής εκτοξεύεται, δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα των αγροτών, αλλά μια απειλή για την επισιτιστική αλυσίδα και την τοπική οικονομία.
Ας δούμε τα κύρια σημεία αυτής της κρίσης, όπως αποτυπώνονται στην εικόνα της περιοχής:
1. Το «Ράλι» των Καυσίμων και των Μεταφορών
Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου πάνω από 35% (από το 1,45€ στα 2€+ ) δεν επιβαρύνει μόνο τη λειτουργία των τρακτέρ. Επηρεάζει:
Την άρδευση και τη θέρμανση των θερμοκηπίων, που αυτή την περίοδο βρίσκονται στο ζενίθ τους.
Τις μεταφορές: Τα προϊόντα της Τριφυλίας πρέπει να ταξιδέψουν σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάθε σεντ στο καύσιμο μετακυλίεται άμεσα στο τελικό κόστος.
2. Το «Κρυφό» Κόστος: Υλικά και Εφόδια
Πέρα από το πετρέλαιο, η κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα των προμηθευτών σε κάθε επίπεδο:
Λιπάσματα: Αυξήσεις της τάξης των 100-150 ευρώ ανά τόνο στα αζωτούχα λιπάσματα καθιστούν τη θρέψη των φυτών μια πανάκριβη υπόθεση.
Υλικά Συσκευασίας: Το νάιλον (παράγωγο του πετρελαίου), τα χαρτοκιβώτια και τα πλαστικά ακολουθούν την ανιούσα, δημιουργώντας ασφυκτικές πιέσεις στους παραγωγούς.
3. Η Αναποτελεσματικότητα των Μέτρων Στήριξης
Όπως πολύ σωστά επισήμανε ο κ. Κοροβίλας, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Φιλιατρών, υπάρχει μια χαώδης απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές παρεμβάσεις και την πραγματική ανάγκη:
Η επιδότηση των 20 λεπτών μοιάζει με «ασπιρίνη» όταν η τιμή του καυσίμου οδεύει προς τα 2,5 ευρώ.
Η αβεβαιότητα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός, καθώς οι παραγωγοί καλούνται να επενδύσουν κεφάλαια σε μια καλλιεργητική περίοδο χωρίς να γνωρίζουν αν στο τέλος η τιμή πώλησης των προϊόντων θα καλύψει έστω τα έξοδά τους.
Η ουσία του προβλήματος: Στην Τριφυλία, ο αγρότης δεν παλεύει πλέον μόνο με τον καιρό και τις ασθένειες των φυτών, αλλά με τη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα. Όταν το κόστος παραγωγής γίνεται απαγορευτικό, το ζήτημα παύει να είναι οικονομικό και γίνεται ζήτημα επιβίωσης για εκατοντάδες οικογένειες.
Είναι προφανές ότι οι παραγωγοί της περιοχής χρειάζονται κάτι παραπάνω από προσωρινές ενισχύσεις· απαιτείται ένας στρατηγικός σχεδιασμός που θα προστατεύει το κόστος παραγωγής από τις διεθνείς διακυμάνσεις, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε παραγωγή στα Φιλιατρά και σε όλη την Ελλάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου