Κοροιδία συζητήσων με δελτλια τύπου για το Φιλιατρινό φράγμα που στοίειωσε για την Τριφλυία

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ λένε ότι έχουν δίκιο να αγανακτούν, και η λέξη «κοροϊδία» περιγράφει δυστυχώς με ακρίβεια αυτό που ζουν οι παραγωγοί στη Μεσσηνία. Η περίπτωση του Φιλιατρινού φράγματος αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ελληνικού παραλογισμού και «χαρτοπόλεμου» μέσω δελτίων τύπου.

Η πραγματικότητα πίσω από τις υποσχέσεις δείχνει ξεκάθαρα το μέγεθος του εμπαιγμού:

Το Παράδοξο: Ένα έτοιμο φράγμα χωρίς... σωλήνες

Το πιο εξοργιστικό στην όλη υπόθεση είναι ότι το ίδιο το φράγμα έχει ολοκληρωθεί από το 2017. Εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, υπάρχει ένα τεχνικό έργο που μαζεύει νερό, αλλά το νερό αυτό μένει ανεκμετάλλευτο επειδή δεν κατασκευάστηκαν ποτέ τα συνοδευτικά αρδευτικά δίκτυα (οι αγωγοί που θα μετέφεραν το νερό στα χωράφια).

Αντί τα δίκτυα να προχωρούν παράλληλα με το φράγμα, μπήκαμε σε έναν φαύλο κύκλο από:

• Γραφειοκρατία και καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις.

• Άγονες δημοπρατήσεις και συνεχείς επικαιροποιήσεις μελετών.

• Πανηγυρικά δελτία τύπου κάθε φορά που άλλαζε μια υπογραφή, χωρίς να πέφτει ούτε ένα μέτρο σωλήνα στο έδαφος.

Τα δελτία τύπου και η επίσημη «παράταση» για το 2029

Όλο αυτό το διάστημα, οι κυβερνητικές ανακοινώσεις παρουσίαζαν το έργο ως «έτοιμο να ξεκινήσει». Μόλις στα τέλη του 2024, το Υπουργείο Υποδομών έβγαζε δελτία τύπου για την «έγκριση των τευχών δημοπράτησης» με προϋπολογισμό 52 εκατ. ευρώ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το έργο μπαίνει στην τελική ευθεία.

Ωστόσο, η σκληρή αλήθεια αποκαλύφθηκε από τα επίσημα έγγραφα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων:

Ως νέα ημερομηνία λήξης της επιλεξιμότητας των δαπανών —δηλαδή της τελικής ολοκλήρωσης του φυσικού αντικειμένου των αρδευτικών δικτύων— ορίστηκε επίσημα η 31η Δεκεμβρίου 2029.

Ποιος πληρώνει τη νύφη;

Για ακόμη μία φορά, το κόστος αυτής της ανικανότητας το επωμίζονται οι αγρότες της Τριφυλίας. Πάνω από 30.000 στρέμματα καλλιεργειών (ελαιώνες, πρώιμα κηπευτικά, θερμοκήπια) παραμένουν «διψασμένα» ή εξαρτημένα από πανάκριβες γεωτρήσεις.

Την ώρα που το ενεργειακό κόστος έχει εκτοξευθεί και η κλιματική κρίση φέρνει έντονη λειψυδρία, οι παραγωγοί αναγκάζονται να πληρώνουν χιλιάδες ευρώ για ρεύμα και πετρέλαιο για να ποτίσουν, βλέποντας ένα έτοιμο φράγμα να κάθεται δίπλα τους σαν «αξιοθέατο».

Η μετάθεση του έργου για το 2029 —δηλαδή 12 χρόνια μετά την αποπεράτωση του φράγματος— αποδεικνύει ότι τα δελτία τύπου τελικά χρησιμεύουν μόνο για να μεταθέτουν τις ευθύνες από τετραετία σε τετραετία, ενώ η παραγωγή μαραζώνει.