Άλλη μία μαύρη μέρα για τον αγροτικό κόσμο, και μάλιστα πάλι στη Μεσσηνία. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό και άδικο το πώς ένας άνθρωπος 65 εττών του μόχθου φεύγει από τη ζωή την ώρα του μεροκάματου, κάνοντας δουλειές που έχει κάνει χιλιάδες φορές στη ζωή του.
Η πτώση από το λιόδεντρο, ειδικά κατά το κλάδεμα ή τον καθαρισμό, είναι δυστυχώς ένας από τους πιο συχνούς και «βουβούς» κινδύνους στην ελληνική ύπαιθρο. Πολλές φορές υποτιμάται, επειδή το ύψος δεν φαίνεται τεράστιο, όμως μια κακιά στιγμή, ένα σάπιο κλαδί που υποχωρεί ή μια στιγμιαία απώλεια ισορροπίας με τα εργαλεία στα χέρια αρκούν για να γίνει το κακό.
Αυτά τα περιστατικά έρχονται να μας υπενθυμίσουν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η αγροτική ζωή δεν έχει μόνο να παλέψει με τη γραφειοκρατία, τη λειψυδρία (όπως λέγαμε πριν για το Φιλιατρινό) και την ακρίβεια, αλλά είναι και μια δουλειά υψηλού ρίσκου, με καθημερινό σωματικό κάματο.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συγχωριανούς του στη Μεταμόρφωση. Κουράγιο στους δικούς του ανθρώπους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου