Τριφυλία: Η τιμή του καρπουζιού κατρακύλησε λίγο πριν την τελική συγκομιδή στα χωάφια

 Στην ολοκλήρωση της φετινής παραγωγής καρπουζιού οδηγείται η Τριφυλία, με τους παραγωγούς να προσπαθούν να ανταποκριθούν στις διαφοροποιήσεις της χρονιάς που αφήνουν πίσω τους. Από τη μια πλευρά η κακοκαιρία που προηγήθηκε και από την άλλη η κατακόρυφη πτώση της τιμής στα καρπούζια δημιουργούν ερωτηματικά για το μέλλον της τοπικής παραγωγής.

Η επώδυνη για τους παραγωγούς, δυναμική της αγοράς των αγροτικών προϊόντων. Η Τριφυλία -ειδικά η περιοχή των Φιλιατρών και της Τερψιθέας- είναι από τις πιο γνωστές και πρώιμες περιοχές παραγωγής καρπουζιού στην Ελλάδα, και οι διακυμάνσεις στις τιμές της επηρεάζουν όλο τον κλάδο.

Όταν η τιμή «κατρακυλά» λίγο πριν το τέλος της συγκομιδής, αυτό συνήθως οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων:

Οι κύριες αιτίες της πτώσης

• Υπερπροσφορά (Συμπτώσεις Συγκομιδής): Καθώς η σεζόν προχωρά, μπαίνουν στην αγορά και άλλες παραγωγικές περιοχές της Ελλάδας (π.χ. Ηλεία, Λάρισα) ή της Ευρώπης, με αποτέλεσμα η ζήτηση να μοιράζεται και η προσφορά να ξεπερνά την απορροφητικότητα.

• Καιρικές Συνθήκες στις Χώρες Εξαγωγής: Το μεγαλύτερο μέρος του καρπουζιού της Τριφυλίας εξάγεται (π.χ. Γερμανία, Κεντρική Ευρώπη). Αν ο καιρός εκεί δεν είναι αρκετά θερμός, η κατανάλωση καρπουζιού πέφτει κατακόρυφα, «παγώνοντας» τις εξαγωγές.

• Ποιοτική Κόπωση: Τα τελευταία καρπούζια της συγκομιδής (τα λεγόμενα «όψιμα» ή τα «δεύτερα» χέρια) μπορεί μερικές φορές να μην έχουν τα ίδια premium χαρακτηριστικά μεγέθους ή εμφάνισης με τα πρώτα, μειώνοντας την εμπορική τους αξία.

Οι επιπτώσεις για τους παραγωγούς

Το πρόβλημα του κόστους: Όταν οι τιμές πέφτουν κάτω από το κόστος παραγωγής και συγκομιδής (που περιλαμβάνει εργατικά, λιπάσματα, ενέργεια και πλαστικά), πολλοί παραγωγοί αναγκάζονται να αφήσουν τα προϊόντα τους στα χωράφια, καθώς η συγκομιδή τους θα σήμαινε μεγαλύτερη οικονομική χασούρα.

Αυτή η απότομη προσγείωση των τιμών αναδεικνύει για άλλη μια φορά την ανάγκη για καλύτερη οργάνωση των παραγωγών μέσω συλλογικών σχημάτων, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη και προγραμματισμός των διαθέσιμων ποσοτήτων.