Η φράση «θα πούμε το ψωμί ψωμάκι» αποτυπώνει απόλυτα την πίεση που δέχεται το καθημερινό τραπέζι από τις διαδοχικές ανατιμήσεις στα βασικά αγαθά. Η αύξηση 10 λεπτών είναι εμφανής σε Τριφυλία και Μεσσηνία ενώ σημεία μετωπώλησης άρτου τσεκάροντας τις τιμές να βρίσκονται στα 1,50 ευρώ για μισό κιλό.
Η νέα επιβάρυνση στην τιμή του ψωμιού, που φτάνει ή και ξεπερνά τα 10 λεπτά ανά κιλό, διαμορφώνεται από μια σειρά από αλυσιδωτούς παράγοντες στην εφοδιαστική αλυσίδα:
Κόστος πρώτων υλών:
Οι τιμές στα άλευρα (μαλακό και σκληρό σιτάρι), τη μαγιά και τα λοιπά υλικά παρασκευής διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα. Ενεργειακό κόστος:
Η λειτουργία των φούρνων (ρεύμα και φυσικό αέριο για τους κλιβάνους) παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες επιβάρυνσης για τους βιοτέχνες αρτοποιούς. Μεταφορικά και αυξημένα τα Λειτουργικά έξοδα:
Αυξημένες τιμές στα καύσιμα και το συνολικό λειτουργικό κόστος των καταστημάτων. Μάλιστα ορισμένα αρτοσεκυάσματα όπως μαργαρίτα αγγίζει τα 1,70 ευρώ, τα κουλούρια με αυξητική τάση πάνω από 15% ενώ οι φρυγανιές χειροοποίητες φτάνουν ως το 4 ευρώ το πακέτο μαζί με παξιμάδια που κι αυτά πήρραν την ανηφόρα.
Τι σημαίνει αυτό για τον καταναλωτή;
Μια αύξηση της τάξεως των 10 λεπτών στο κιλό μπορεί να φαίνεται μικρή εκ πρώτης όψεως, αλλά λειτουργεί αθροιστικά με τις προηγούμενες ανατιμήσεις των τελευταίων ετών.
Επιβαρύνει σημαντικά τον μηνιαίο προϋπολογισμό των νοικοκυριών για ένα είδος πρώτης ανάγκης που αγοράζεται καθημερινά.
Οι εκπρόσωποι των αρτοποιών επισημαίνουν συχνά ότι βρίσκονται σε οριακό σημείο, προσπαθώντας να απορροφήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των αυξήσεων για να μην μετακυλιστεί όλο το βάρος στους καταναλωτές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου