Τουρισμός: Η πίτα των 32,4 δισ. και το μεγάλο στοίχημα για την Πελοπόννησο

 

Η ελληνική οικονομία βρήκε για άλλη μια χρονιά τον ισχυρότερο σύμμαχό της στον τουριστικό κλάδο. Σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΙΝΣΕΤΕ) με τίτλο «Η συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία το 2025», ο κλάδος αποδεικνύεται απόλυτα ανθεκτικός απέναντι σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον.

Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: 32,4 δισ. ευρώ άμεση συνεισφορά, ποσό που αντιστοιχεί στο 13% του ΑΕΠ της χώρας (το οποίο για το 2025 εκτιμάται από την ΕΛΣΤΑΤ στα 248,4 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά +4,9%).

Το «χάσμα» των εσόδων και ο χώρος για ανάπτυξη

Ενώ το 74% των εσόδων από τον εισερχόμενο τουρισμό πραγματοποιείται εκτός Αττικής, η μελέτη κρύβει ένα ισχυρό μήνυμα για την Περιφέρειά μας. Αυτή τη στιγμή, το 64% των συνολικών εισπράξεων συγκεντρώνεται σε μόλις τέσσερις περιφέρειες: Νότιο Αιγαίο (29%), Κρήτη (19%), Ιόνια νησιά (8%) και Κεντρική Μακεδονία (7%).

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για την Περιφέρεια Πελοποννήσου; Ότι η περιοχή διαθέτει τεράστια, ανεκμετάλλευτα περιθώρια για περαιτέρω διείσδυση και απορρόφηση τουριστικών ροών. Η ανάγκη για γεωγραφική διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας αποτελεί πλέον εθνικό στόχο, και προορισμοί όπως το Ναύπλιο, η Μονεμβασιά, η Καλαμάτα και η Ορεινή Αρκαδία βρίσκονται στην ιδανική θέση για να πρωταγωνιστήσουν.

Τοπική οικονομία και πολλαπλασιαστικά οφέλη

Ο τουρισμός δεν αφορά μόνο τους ξενοδόχους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από ΙΟΒΕ και ΚΕΠΕ που περιλαμβάνονται στην έκθεση, για κάθε 1 ευρώ τουριστικού εσόδου, το ΑΕΠ αυξάνεται κατά 2,2 έως 2,65 ευρώ.

Αυτό το «ντόμινο» της οικονομίας έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα της Πελοποννήσου:

• Πρωτογενής τομέας & εστίαση: Η κατανάλωση δεν μένει στα καταλύματα. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της Μεσσηνίας, τα κρασιά της Νεμέας στην Κορινθία, και τα εσπεριδοειδή της Αργολίδας μπαίνουν στα μενού των εστιατορίων, μετατρέποντας τον τουρισμό σε όχημα εξαγωγής των τοπικών μας προϊόντων.
• Εγχώριος τουρισμός: Η έκθεση καταγράφει 2,5 δισ. ευρώ από τον εγχώριο τουρισμό. Η Πελοπόννησος, λόγω της οδικής πρόσβασης, παραμένει ο «βασιλιάς» του εγχώριου επισκέπτη, κάτι που στηρίζει τα μαγαζιά μας 12 μήνες τον χρόνο.

Θέσεις εργασίας και νέο ΕΣΠΑ

Το 2025 καταγράφηκε ιστορικό ρεκόρ στο τρίτο τρίμηνο, με 475.167 απασχολούμενους στον κλάδο, ενώ υπολογίζεται ότι στην αιχμή της σεζόν ο τουρισμός «ξεκλείδωσε» έως και 750.659 θέσεις εργασίας (το 17% της συνολικής απασχόλησης της χώρας).

Για την Πελοπόννησο, η απασχόληση αυτή είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται και στην αγορά, απαιτείται προσωπικό με εξειδίκευση. Οι επενδύσεις το 2025 ανήλθαν στα 5 δισ. ευρώ πανελλαδικά. Εδώ είναι που η έξυπνη απορρόφηση κονδυλίων, όπως το νέο ΕΣΠΑ, μπορεί να κάνει τη διαφορά, ενισχύοντας υφιστάμενες τουριστικές επιχειρήσεις της Πελοποννήσου, εκπαιδεύοντας νέο προσωπικό και προσελκύοντας μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στη Λακωνία, τη Μεσσηνία και τους υπόλοιπους νομούς.

Προκλήσεις και υποδομές

Ο Γενικός Διευθυντής του ΙΝΣΕΤΕ, κ. Ηλίας Κικίλιας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, υπενθυμίζοντας πως η επιτυχία του τουρισμού «δεν είναι δεδομένη».

Οι προκλήσεις που αναφέρει η έκθεση αγγίζουν άμεσα τον πυρήνα των προβλημάτων της Πελοποννήσου:

1. Ελλείψεις σε υποδομές: Τα οδικά δίκτυα, η διαχείριση απορριμμάτων και οι υποδομές υγείας κατά τους θερινούς μήνες πιέζονται ασφυκτικά.
2. Ανθρώπινο δυναμικό: Η δυσκολία ανεύρεσης προσωπικού σε εστίαση και καταλύματα παραμένει ένα τοπικό «αγκάθι».
3. Φορολογικά βάρη: Οι διαρκείς επιβαρύνσεις μειώνουν την ανταγωνιστικότητα των μικρομεσαίων οικογενειακών επιχειρήσεων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της φιλοξενίας στην Πελοπόννησο.

Απαραίτητο ένα σχέδιο με τοπικό πρόσημο

Η συνολική συνεισφορά του τουρισμού (άμεση και έμμεση) αγγίζει πλέον το 28,7% έως 34,6% του ΑΕΠ (έως 85,9 δισ. ευρώ). Η Πελοπόννησος δεν μπορεί να μένει παρατηρητής σε αυτή την αναπτυξιακή έκρηξη.

Όπως επισημαίνει το ΙΝΣΕΤΕ, χρειαζόμαστε άμεσα αποτελεσματική διακυβέρνηση προορισμών (DMMOs) και ένα συνεκτικό σχέδιο δράσης, ώστε ο τουρισμός να γίνει η κινητήριος δύναμη για έναν βιώσιμο πλούτο που θα μείνει στις τοπικές κοινωνίες και τις επόμενες γενιές.