Η γιορτή της Αγίας Τριάδας στην Άνω Πόλη της Κυπαρισσίας αποτελεί ιστορικά το θρησκευτικό και κοινωνικό επίκεντρο ολόκληρης της Τριφυλίας. Το 1936, η συγκεκριμένη πανήγυρις (που εκείνη τη χρονιά έπεσε τη Δευτέρα 1ης Ιουνίου) είχε μια ιδιαίτερη ιστορική και κοινωνική χροιά, καθώς βρισκόταν στο μεταίχμιο του Μεσοπολέμου.
Το κλίμα, οι παραδόσεις και ο τρόπος που η Κυπαρισσία βίωσε τη μεγάλη αυτή γιορτή το 1936 συνθέτουν μια ζωντανή εικόνα της εποχής:
1. Η Θρησκευτική Κατάνυξη και η Λιτανεία
Ο Ιστορικός Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδας, χτισμένος αμφιθεατρικά κάτω από το Κάστρο της Αρκαδιάς (εκεί που η παράδοση λέει ότι βρισκόταν ο αρχαίος ναός της Αθηνάς Κυπαρισσίας), γέμιζε από νωρίς το πρωί με πιστούς.
Το 1936, η προσέλευση ήταν παμπληθής, καθώς κατέφθαναν με κάθε μέσο (τρένα, ζώα ή πεζή) κάτοικοι από όλα τα γύρω χωριά της Τριφυλίας. Η περιφορά της εικόνας στα στενά, λιθόστρωτα καλντερίμια της Άνω Πόλης γινόταν με κάθε επισημότητα, συνοδεία της Φιλαρμονικής και των τοπικών αρχών, μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη από τις ευωδιές των ανθισμένων κήπων της Μεσσηνίας.
2. Το Φημισμένο Πανηγύρι και η Αγορά
Μετά το θρησκευτικό μέρος, η καρδιά της γιορτής χτυπούσε στην παραδοσιακή εμποροπανήγυρη. Η Κυπαρισσία του 1936 ήταν μια πόλη με έντονη εμπορική κίνηση λόγω της παραγωγής λαδιού, κρασιού και σταφίδας.
Οι Πραματευτάδες: Στήνονταν εκατοντάδες ξύλινοι πάγκοι («παράγκες») με υφάσματα, είδη σπιτιού, αγροτικά εργαλεία και παιχνίδια.
Η Ζωοπανήγυρη: Παράλληλα, τις ημέρες εκείνες λειτουργούσε και η περίφημη αγορά ζώων, όπου γίνονταν οι μεγάλες εμπορικές συμφωνίες της χρονιάς για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της περιοχής.
3. Η Κοινωνική Ζωή και η Γαστρονομία του 1936
Το πανηγύρι της Αγίας Τριάδας ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία για κοινωνικές συναναστροφές, προξενιά και διασκέδαση.
Η παραδοσιακή γουρνοπούλα: Οι ψησταριές έπαιρναν φωτιά στην Άνω Πόλη και κοντά στην Παζαρόβρυση. Το μοσχομυριστό ψητό γουρουνόπουλο, σήμα κατατεθέν της μεσσηνιακής γιορτής, συνοδευόταν από ντόπιο κρασί.
Τα όργανα και ο χορός: Στα καφενεία και στις πρόχειρες υπαίθριες ταβέρνες, τα κλαρίνα και τα βιολιά έδιναν το ρυθμό. Οι νέοι και οι νέες της εποχής φορούσαν τα «καλά» τους, και ο χορός κρατούσε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες κάτω από το φως των φανών (καθώς ο ηλεκτρισμός τότε ήταν ακόμη σε αρχικό στάδιο ή ανύπαρκτος σε πολλά σημεία).
Το Ιστορικό Πλαίσιο: Το καλοκαίρι του 1936 ήταν μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδος για την Ελλάδα, λίγους μήνες μόλις πριν από την επιβολή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου από τον Ιωάννη Μεταξά. Παρά τις πολιτικές αναταράξεις της εποχής, οι επαρχιακές γιορτές όπως αυτή της Κυπαρισσίας αποτελούσαν ένα ασφαλές «καταφύγιο» χαράς, παράδοσης και κοινωνικής συνοχής για τον κόσμο του μόχθου.
KYPARISSIANEWS.COM
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου