
Η βία μπορεί να είναι σωματική, λεκτική, ψυχολογική και κοινωνική. Οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις είναι χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμοί, φραστικές επιθέσεις, βρισιές, προσβολές, απειλές, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, κλοπές, ακόμη και σεξουαλική παρενόχληση σε ορισμένες περιπτώσεις. «Το ότι δεν το βλέπουμε, δε σημαίνει πως το πρόβλημα δεν υπάρχει» «Το φαινόμενο απαντάται σε έντονο βαθμό τα τελευταία χρόνια στις αστικές περιοχές της χώρας», σημείωσε ο διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, Νίκος Κλάδης, που φάνηκε ευαισθητοποιημένος για το θέμα. Eίπε στο 'Θάρρος' ότι «Στο Νομό Μεσσηνίας καταγεγραμμένα ή επίσημα περιστατικά ενδοσχολικής βίας ή εκφοβισμού, εξ όσων έχω ενημερωθεί, δεν έχουν παρατηρηθεί. Αυτό, βέβαια, δε μας κάνει ούτε να εφησυχάζουμε ούτε να λέμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Μπορεί το πρόβλημα να είναι υπαρκτό, αλλά μέχρι στιγμής να είναι αόρατο. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για κάποιον που έχει υποστεί βία, να εκφράσει αυτό που έχει υποστεί. Δυστυχώς, η κοινωνία πρέπει να κάνει πολλά ακόμη βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει μια κακώς εννοούμενη στάση, να μην κοινοποιήσουμε το γεγονός προς τα έξω, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα εκτεθεί το παιδί, το σχολείο, οι γονείς. Αυτό δε λύνει το πρόβλημα, αντιθέτως “κουκουλώνει” το θέμα και αναπαράγει τέτοιου είδους απαράδεκτες συμπεριφορές στο σχολικό χώρο». Από την πλευρά του, ο διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, Κώστας Βασιλόπουλος, σημείωσε: «Οι μαθητές πάντα κάνουν πλάκες και πειράγματα μεταξύ τους και είναι, επομένως, λεπτή η γραμμή που χωρίζει την παρενόχληση από την απλή διαφορά. Ωστόσο, για τη Μεσσηνία δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την ενδοσχολική βία, κυρίως, θεωρώ, επειδή δεν υπάρχουν και καταγεγραμμένα κρούσματα. Το φαινόμενο δεν έχει πάρει διαστάσεις στο νομό και, επομένως, δεν αποτελεί πηγή ανησυχίας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου